ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΙ ΕΝΗΛΙΚΑ

Διάβασε άρθρα ψυχολογίας για όλη την οικογένεια και δοκίμασε τις τεχνικές που προτείνονται από ειδικούς

ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Ενημερώσου για τις αναπτυξιακές διαταραχες,τις διαταραχές Συναισθήματος και Συμπεριφοράς και τον ρόλο του Σχολείου/Ειδικού Επιστήμονα

ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΟΝΕΩΝ

Γνώρισε τη συμβουλευτική γονέων, παρακολούθησε δωρεάν σεμινάρια και διάβασε βιβλία με ψυχοπαιδαγωγικό περιεχόμενο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Επιστήμονες υγείας απαντούν στις απορίες των αναγνωστών και γνωστοί καλλιτέχνες αποκαλύπτονται

ΨΥΧΟΠΕΡΠΑΤΗΜΑΤΑ..on air

Ηχητικό υλικό από την ψυχολόγο Χρύσα Βαλαμουτοπούλου όπου αναλύονται ενδιαφέροντα θέματα ψυχολογίας με προσκεκλημένους

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενήλικας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενήλικας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΝΑΣ (ή αλλιώς τι μου δίδαξε η εγκυμοσυνη κι η λοχεια μου)



Κρατώντας αγκαλιά την μόλις λίγων ημερών ηρωίδα ζουζουνα μου, με την οποία διανύσαμε μία μαραθώνια νύχτα κολικων, γραφω για σένα που θέλεις ή ετοιμαζεσαι να γίνεις μαμα, για σένα που περνάς την περίοδο της λοχείας σου ή την έχεις αφήσει πίσω σου προ πολλού,ή και για σένα που θες απλά να μάθεις πώς είναι για μια γυναίκα η διάβαση αυτού του μεγαλειωδους μονοπατιού που λέγεται «Κυοφορια». Ιχνηλατώντας στο δικο μου μονοπατι, έχω να σου συγκεντρώσω δεκα σημεία που καλό είναι να εχεις κατά νου προκειμενου να είναι ουριος ο άνεμος αυτής της νέας αρχής στη ζωή σου.

1.Έμεινες έγκυος! Συγχαρητηρια είτε αυτή η εγκυμοσυνη ήρθε τυχαία, είτε εύκολα είτε μεσα από πολύ κόπο και προσπάθεια,σε κάθε περίπτωση, το σωμα σου κατάφερε να δεχτεί έναν σπόρο ζωής ο οποίος θα φυτεύεται όλο και πιο βαθιά  μέσα στη μητρα σου, την «μητερα» της νεας ζωής που φιλοξενεις. Θα ερθεις αντιμέτωπη με τα πρώτα συμπτώματα της εγκυμοσυνης όπως κοπωση, μαστοδυνια (πονος στο στηθος), υπνηλία, στομαχικες κι εντερικες διαταραχες (αναγούλες, δυσκοιλιοτητα/ευκοιλιοτητα, εμετους), τασεις λιποθυμιας κ.α.  Ο βαθμός εκδηλωσης αυτων των συμπτωματων ποικίλλει σε κάθε γυναίκα αλλα και εγκυμοσυνη ακόμη και στην ιδια γυναίκα. Αυτόν τον πρωτο δύσκολο καιρο του πρωτου τριμηνου, προσπαθησε να μη ζοριζεις πολύ τον εαυτο σου,να ακους το σωμα σου όταν ζητα ξεκουραση και να ζητας βοήθεια από τους οικείους σου για καθημερινες κι απλές δραστηριότητες που πλέον σου φαίνονται ακατόρθωτες. Θυμησου πως κανοντας υπομονη, ο καιρος θα περασει γρηγορα και συντομα θα μπεις στο δευτερο τρίμηνο, οπου τα πραγματα θα είναι πολύ πιο ευκολα!

2.Η ανακοινωση: Πολλές γυναίκες σκεφτόμαστε πότε είναι η καλύτερη και «σωστη» στιγμη να ανακοινωσουμε την εγκυμοσυνη μας. Δεν υπάρχει ιδανική στιγμή. Η καθεμιά επιλέγει την χρονικη στιγμη αναλόγως της προσωπικης της ετοιμότητας. Προσωπικα, δεν μπορεσα ποτε να κατανοησω γιατί θα πρεπει να εχω αυτή την εγνοια για τους αλλους, καθότι η εγκυμοσυνη μου είναι ένα προσωπικο δεδομενο που αλλωστε αργά ή γρήγορα δεν θα μεινει κρυφό. Στο δικο μου μονοπάτι, επέλεξα  να ανακοινωθει η  εγκυμοσύνη από μονη της όταν πλεον θα γινόταν φανερή. Είτε κι εσυ επιλέξεις να το αφήσεις στη ροή του να φανερωθει όποτε εκεινο θελήσει,είτε επιλεξεις να το ανακοινωσεις νωρίτερα, είναι χρησιμο να θυμάσαι πώς δίνοντας μεγαλη σημασια στους άλλους, εχεις ήδη χασει ένα πολύτιμο κομμάτι ενέργειας που σου ηταν χρησιμο για πολύ σημαντικοτερα πράγματα στην εγκυμοσυνη σου που αφορούν εσενα και το μωρο σου.Εστιασε λοιπον σε θέματα που έχουν πιο πολλή σημασια και προσπέρασε το θέμα της ανακοινωσης του χαρμόσυνου νεου παιρνοντας μια αυθόρμητη απόφαση. Αυτή θα είναι η πιο σωστή για σενα!

3. Ορμόνες και υπερευαισθησια! Θα ακους τον εαυτο σου να αντιδρα όπως ποτε πριν, να συγκινειται εύκολα, να νευριάζει ευκολότερα και να τείνει στην υπερβολή! Όντως, εσυ εισαι αυτή,μην τσιμπιέσαι και εισαι απλά έγκυος. Ζητα κατανόηση από τους οικειους σου και κανε από πριν μία συμφωνία με τον σύζυγό σου,όταν ξεφευγεις να στο υπενθυμίζει ώστε να επανέρχεσαι πιο ευκολα. Το περιβαλλον σου καλείται να δείξει μία σταση υπομονής και δεκτικότητας. Μπορει για καποιους να είναι πιο δύσκολο,ή πιο εύκολο αυτό. Ωστοσο, δες το αλλιως. Δηλαδή, είναι μια ευκαιρια ξεκαθαρισμάτων ώστε τελικα να αναδειχθούν εκεινοι οι ανθρωποι που αξίζει να είναι δίπλα σου κι εκείνοι που είναι απλά διακοσμητικοί. Βεβαια, μην εκμεταλλευεσαι την πλεονεκτικη σου θεση. Αποφυγε να χειριζεσαι τους αλλους λόγω της κατάστασης σου. Να είσαι ειλικρινής,ώστε να λαβεις την υποστηριξη που επιθυμεις. Επίσης,ακόμη κι αν καποιες φορες οι δικοι σου ανθρωποι δεν σε αντεχουν, μην θεωρησεις ότι σε εγκαταλειπουν αμεσως, παρασυρμένη από τις ορμονικες σου καταιγίδες. Δωσε τη δυνατότητα στους σημαντικους σου άλλους να επανορθώσουν. Αν το κανουν, εισαι κερδισμένη. Αν πάλι όχι, κερδισμενη εισαι και σε αυτή την περιπτωση.

4. Η αγωνια σε κάθε υπερηχο θα γίνει η νεα σου κολλητη φίλη. Κανεις δεν σου είπε ότι η εγκυμοσύνη σου εκτός από ευλογημενη περίοδος θα είναι και στρεσσογονος. Ναι, τείνει να υπαρχει η ιδεατη εικονα της ευτυχισμένης εγκυου που είναι ανεμελη χωρίς εγνοιες. Μεγάλη ουτοπία. Μία εγκυος είναι τόσο ευτυχισμένη, όσο είναι κι αγχωμενη. Είναι φυσιολογικό όταν κυοφορείς να αισθάνεσαι το βαρος της ευθύνης της νέας ζωής που κουβαλας μεσα σου και να επιθυμεις αυτή να είναι υγιής κι αρτιμελής. Καπώς ετσι,προετοιμαζεσαι να υποδεχτεις την πιο ωριμη και υπεύθυνη πλευρα σου με τον ερχομο του μωρου σου. Προσπαθησε με τεχνικές χαλάρωσης να διαχειριστεις το αγχος σου (αναπνευστικη,μυϊκή χαλάρωση/ επικοινωνία και μοιρασμα των συναισθηματων σου/προετοιμασια εαυτου μεσω ενημερωτικών σεμιναριων/ μοιρασμα αγωνιων με τον γυναικολογο σου/συμμετοχη σε ομαδα συμβουλευτικης εγκύων).Μην στεκεσαι παθητικά στο αγχος, αναλαβε δράση! Καπως ετσι, βοηθάς τον εαυτο σου και τον προστατευεις!

5.Θα ακούσεις διάφορα που θα πρέπει να κάνεις ή να μην κάνεις κατά την εγκυμοσυνη σου! «Μη σκύβεις, περπάτα, μην κανεις δουλειες, ξαπλωσε, μην εισαι ορθια, φαε καλύτερα, σταμάτα τη δουλειά, ξεκουρασου». Όλα αυτά δηλωνουν την ανάγκη των αλλων να σε περιποιηθουν κι είναι τόσο ομορφο αυτό. Όταν όμως αρχισει να γίνεται κατι πιεστικο για σενα, απλα πες το. Εσυ γνωρίζεις καλύτερα τις αντοχές του σωματός σου γι αυτό καλύτερα να μη γεμίσεις τον ψυχισμό σου με τις φοβίες των άλλων. Μαθε να ακους τόσο-οσο,γιατι κατι χρήσιμο ενεχει κάθε συμβουλη, ποτε όμως παραπανω από αυτό που σου λεει το δικο σου σωμα. Βέβαια,η αλήθεια είναι πως οταν  καποιες γυναίκες σου μιλουν και σε συμβουλεύουν ταυτιζοντας τη δικη τους εγκυμοσυνη με τη δική σου, αυτό είναι ανωφελο κι επικινδυνο συναμα. Στη δικη μου περιπτωση, όταν μου ελεγαν να ξεκουραστω για να μη γεννησω προωρα, προσπαθούσα απλα να κατανοησω πως αυτή η γυναικα που το λεει αυτό καποτε γεννησε προωρα κι ισως να αισθάνεται κι ενοχικα γι αυτό. Εύκολα οι αλλοι αθελά τους στις περισσοτερες περιπτώσεις, θα σε γεμίσουν με τα δικά τους αγχη. Προσπέρασε τα κι απλα κρατα αποστάσεις από οσους σου το κανουν αυτό συστηματικα.

6.Κεφαλαιο διακοπης από την εργασία σου: Θα μιλήσω για τις γυναικες ελευθερες επαγγελματιες, οι οποιες δεν εχουν κανένα δικάιωμα από το κρατος, καμια προστασία για την μητρότητα. Οι παροχες λιγοτερες από κάθε άλλη ασφαλισμενη έγκυο σε κανουν να αισθάνεσαι πολίτης τελευταίας κατηγορίας. Εδώ, συμβουλη δεν εχω να δωσω απλα μονο να ξερεις πως δεν εισαι η μονη που ειναι θυμωμένη κι όχι δεν φταινε οι ορμονες σου σε αυτή την περίπτωση. Πότε λοιπον διακόπτεις την δουλειά σου όταν εχεις το περιβοητο μπλοκακι; Υπάρχουν δυο ενδεχόμενα: Να διακόψεις ή να σε διακοψουν! Αν διακοψεις εσυ καντο μπαινοντας στο τριτο τριμηνο γιατι είναι καλύτερο να εισαι ξεκουραστη πολύ πριν τον τοκετο και την λοχεια. Μπαινοντας στο τριτο τριμηνο αλλωστε, η κοπωση θα επανέλθει δριμυτερη μαζι με το βάρος που θα νιώθει το σωμα σου, αρα οι αντοχες σου θα πεσουν θελοντας και μη. Αν λοιπον οικονομικοι λογοι δεν το καθιστουν απαραίτητο,σταματα νωρις χωρις τυψεις και δωσε στον εαυτο σου το δικαιωμα στην ξεκουραση στη σημαντική αυτή περιοδο της ζωής σου. Αν ανηκεις στη δευτερη κατηγορία όπου σε διακόπτουν λόγω της εγκυμοσύνης σου, σύνηθες φαινόμενο όχι μονο σε ελευθερους επαγγελματίες, αποχαιρετησε με καλή καρδιά και ρίξε μαυρη πετρα πίσω σου. Μην υπεραναλύεις τι και πως, δυστυχως η ελληνικη πραγματικοτητα είναι αυτή, αποδεξου την και προχωρα.Οταν δεν σε προστατεύει το ίδιο το κράτος που πληρώνεις, δεν πρόκειται αυτό να το κανει κανενας επιχειρηματίας που απλά κοίτα το συμφερον του. Περαστικά μας!

7.Μιλουσα με έναν φίλο συνομιληκο που έγινε προσφατα μπαμπας. Μου ειπε ποσο ωραια κι απλή είναι η πατροτητα,διαφορετικη από αυτό που νόμιζε πριν. Καταληξαμε πως τελικα το κλειδί είναι η συνεργασία στο ζευγαρι γιατι αυτό δημιουργεί χωρο  στη σχεση τους με το παιδί, αλλά και χρονο για τον εαυτό τους. Όταν όλα μοιράζονται, τοτε η χαρά κι ο χρόνος είναι διπλά κι οι λυπες μισές! Ξερεις ,φιλε μου Φάνη, κι η μητρότητα το ίδιο μοιάζει και σε μενα,ωραια κι απλη και διαφορετική απ ο,τιδηποτε αλλο νομιζα. Αντρες και γυναικες μοιαζουμε τοσο πολύ όταν δίνουμε χώρο ο ένας στον άλλο και συναμα δεν τριγωνοποιουμε τις καταστάσεις ανάθέτοντας τις ευθύνες μας σε τριτους (γιαγιαδες, θειες κλπ). Η προσωπική εμπειρία μου εδειξε ότι ένα ζευγάρι με καλή επικοινωνία και αλληλοσεβασμο θα φανεί όταν κληθει να μεγαλώσει ένα παιδί. Εκει στις πρωτες σαραντα μερες της λοχειας,οπου οι πρωτομαναδες κι οι πρωτοπατεραδες δεν γνωριζουν, μαθαινουν ακομη, πότε απελπίζονται, πότε ανακάμπτουν όταν τα καταφέρνουν, γερή βάση είναι η επικοινωνία κι η συνεργασια των δύο γονέων. Κι αληθεια, συμβαινει! Γυναικες, μην καπαρωσετε την μαμα σας για τις πρωτες σαραντα μερες και άντρες μην αφησετε τη γυναικα σας να νιωσει αδυναμη γιατι πολύ απλα εσεις είστε η δύναμή της τωρα. Θυμήστε της το, πως μετα τον τοκετο που την εξάντλησε, η δύναμη της είστε εσεις κι ειστε διπλα της! Ένα ζευγαρι βγαινει ακομη πιο δυνατο όταν πραξει τοιουτοτρόπως, αλλα κι η σχεση του πατέρα με το παιδι αποκτα βαθυτερη διασταση όταν εκείνος είναι από την αρχή τόσο ενεργός. Δοκιμαστε το κι εσεις και δεν θα χασετε!

8.Όχι, η λοχεια δεν ειναι ευκολη υποθεση! Εχει ξενύχτι, αγωνια, νεες προκλήσεις, άγνωστες πληροφορίες. Έχει όμως κι ενθουσιασμο, χαρές και μια αισθηση πληρότητας όταν κρατας αυτό το πλάσμα στην αγκαλιά σου. Από την κοιλιά, στην αγκαλιά τώρα μαζι του αλληλοτρεφεστε με τόση ευλάβεια! Κατανόηση και δεκτικοτητα είναι απαραίτητα να επιδεικνυουν οι οικειοι σας,καθώς η εξάντληση μπορει να φερει εκνευρισμό κι υπερβολή! Η μερα γίνεται νυχτα κι η νυχτα μέρα, ξεχνας τι ημερα είναι, αν εχεις φαει ή όχι,ξεχνας γενικά γιατι το μυαλο σου είναι ολοκληρο εκει, στο μωρακι που ήρθε στον κόσμο σου. Ζήσε την λοχεία γιατι αποτελεί μία μοναδικη εμπειρια εξίσου με την εγκυμοσύνη. Αν νιωσεις ενοχες, φοβίες ή μελαγχολία απευθύνσου σε καποιον ειδικο ψυχικής υγείας, καθότι οι ορμονικες διαταραχές φλερταρουν με την επιλοχεια καταθλιψη. Μη φοβασαι όμως, να μοιραζεσαι είναι το κλειδι, συναισθηματα κι ευθυνες.

9.Κεφάλαιο Επισκέψεις την περιοδο της λοχείας: Δεν θα αναφερθω σε φίλους και γνωστους καθότι αυτοι φύσει και θεσει δεν εχουν αξίωση να επισκεφτούν την λεχωνα. Το θέμα ξεκιναει με τους συγγενεις ειτε πρωτου είτε οποιουδηποτε άλλου βαθμού. Σίγουρα, από αγαπη κι ενδιαφέρον θα θελήσουν να σε επισκεφτούν για να δουν το παιδι σου, όμως γιατι τοση ανυπομονησία;; Ειναι μια τετοια επισκεψη πραγματικά τοσο επειγουσα; Αξιολογησε την κατασταση.Το ζευγαρι θα ορισει πότε θα ξεκινησουν οι επισκεψεις κι αυτό διαφερει από σπιτι σε σπίτι. Δεν υπάρχει κανονας, ουτε πρέπει. Είναι σημαντικο οι συγγενεις να μαθουν να περιμενουν την ετοιμοτητα του ζευγαριου διοτι δεν υπαρχει καποια υποχρεωση για επισκεψεις πουθενά γραμμένη. Σεβασμός απεναντι στη λεχωνα, τον άντρα της που κι οι δυο μαζι παλευουν να προσαρμοστουν στη νεα τους ζωη κι οι εγωισμοι στην ακρη. Είναι τουλάχιστον απαραδεκτο αν σε πιεσουν να δεχτείς νωρίτερα απ ότι θες εσυ μια επισκεψη. Ακου τις αντοχες σου, καθως δεν είναι ωρα για χατηρια. Εξαλλου, στο τελος πάλι καποιος θα σε κρίνει για τις επιλογες σου και τον τρόπο που διαχειριζεσαι την νεα αυτή κατασταση. Επικεντρο λοιπον, θα εισαι εσυ κι η νεα σου οικογενεια, μη δινεις περαιτέρω σημασία σε όποιον δεν θέλει η δεν μπορει να καταλάβει το δικαιωμα σου στην επιλογη των αποφασεων σου.Αν μαλιστα γεννησεις χειμωνα σε περίοδο ιωσεων, παρε τον χρόνο σου και μη νιώσεις υπερβολικός αν αποφυγεις κάθε επισκεψη που μπορει να γινει αργοτερα για την προστασια του βρεφους σου, ακομη και μετα τις σαραντα μερες. Δεν υπαρχει λογος για βιασυνες,ειλικρινα. Βρες εναλλακτικές λυσεις ωστε κι οι συγγενεις να εχουν την επαφή που θελουν με το παιδι με τον τρόπο όμως που εσυ θα επιλεξεις(π.χ επικοινωνια μέσω βίντεο κλήσεων). Θυμήσου πως κάθε γονιός βαζει τους κανονες για το παιδι του αναλαμβανοντας αυτή την ευθυνη. Δεν χρειαζεσαι καποιον κριτή αλλα μονο υποστηριξη. Καλοδεξου οποιον σε ενστερνιζεται και παρε απόσταση απο οποιον επιχειρησει να σε δικασει ή να σε κρινει. Όπως και στην εγκυμοσύνη, έτσι και στη λοχεια, πολλα ξεκαθαρισματα γίνονται και τωρα. Κι ας εισαι ο « περιεργος, ο ιδιοτροπος, ο μικροβιοφοβικός ή ο αντικοινωνικος» γι αυτους. Μη φοβασαι, από κατι τετοια επιβιώνεις πολύ άνετα.

10. Πριν γινω μαμα, ακουγα αυτό που λέγανε πως νιωθεις πληροτητα όταν κανεις παιδι,μια ολοκληρωμενη γυναικα.  Με θυμωνε αυτό καθώς ποτε δεν ενιωθα μιση, αλλα ολοκληρη. Τωρα πια, κατανοω την εννοια της ολοκλήρωσης και πως το εννουν όταν το λενε. Υπαρχει μια πλευρα σου που μονο αν κανεις παιδι, θα την γνωρισεις. Δεν είναι η μητροτητα, αυτή μπορει να την νιωσεις μετουσιωμενη σε διαφορετικα πραγματα π.χ όταν εργαζεσαι με παιδια,πολύ συχνά νιωθεις μανα, όταν δημιουργεις ένα βιβλιο είναι το παιδι σου, όταν φροντιζεις ένα ζωο κ.τ.λ. Είναι η πλευρα της θεωσης που υπαρχει μεσα σου, αυτή που γνωριζεις όταν κανεις παιδι. Ερχεσαι σε επαφη με τον μικρο-μεγαλο Θεο μεσα σου, γιατι πρόκειται για ένα θαύμα. Κατι που ανθρωπινος νους, δεν μπορει να συλλάβει. Κατι υπερβατικο εχει βάλει εδώ τη συμμετοχη του. Αυτή είναι η ολοκληρωση που θα νιώσεις όταν κανεις παιδι. Αν μπορει να περιγραφεί με λογια, μοιαζει με αυτό,με τη θεωση. Θα το δεις.

Χρυσα Βαλαμουτοπουλου
Μαμα και Ψυχολογος

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016

Πώς να ξεγελάσω τις αρνητικές μου σκέψεις;

Η Δρ Λίζα Βαρβογλη
Σας έχει τύχει να μη μπορείτε να κοιμηθείτε επειδή μια επίμονη κακή σκέψη έχει κολλήσει στο μυαλό σας;  Σας έχει τύχει να σκέφτεστε ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα, τον ίδιο διάλογο που κάνατε με κάποιον, ή να «παίζετε» διαρκώς στο μυαλό σας τι θα έπρεπε να είχατε πει ή να κάνει σε μία συγκεκριμένη περίπτωση που σας στεναχώρησε στο παρελθόν;

Οι επίμονες κακές ιδέες έχουν την τάση να σκαλώνουν στο μυαλό, να μας παραλύουν και να μας κάνουν να ‘κολλάμε’, να σκεφτόμαστε αρνητικά και να νιώθουμε στρες, άγχος, στεναχώρια και λύπη.  Έτσι όμως δεν προχωράμε μπροστά στη ζωή μας και χάνουμε την ευτυχία αλλά και τη χαρά της στιγμής.
Πώς μπορούμε να σταματήσουμε τις αρνητικές σκέψεις από το να τρυπώνουν στο μυαλό μας και να μας τυραννάνε;

Καλλιεργήστε Ενσυνειδητότητα (Mindfulness)
Η ενσυνειδητότητα είναι η ικανότητα του ανθρώπου να επικεντρώσει την προσοχή του στο εδώ-και-τώρα χωρίς άλλους περισπασμούς.  Σχετίζεται με την ικανότητα συγκέντρωσης σε αυτό που κάνουμε, χωρίς να μπαίνουμε στον αυτόματο πιλότο και να κάνουμε πράγματα χωρίς να το καταλάβουμε.  Για παράδειγμα, όταν τρώμε ποπκορν βλέποντας μια ταινία και ξαφνικά ανακαλύπτουε ότι μας τελείωσαν χωρίς να το καταλάβουμε, τα έχουμε φάει αφηρημένα, μπουκώνοντας το στόμα μας αλλά χωρίς να συνειδητοποιούμε τι κάνουμε.  Έτσι όμως χάνουμε τη χαρά της στιγμής.  Αντίστοιχα, μπορεί κάποιος να είναι σε μια ωραία παραλία, παράσταση, ή οτιδήποτε και αντί να απολαμβάνει την εμπειρία να σκέφτεται κάτι αρνητικό που τον απασχολεί.
Για να καλλιεργήσετε ενσυνειδητότητα μάθετε να κάνετε πιο αργά και να επικεντρώνεστε σε αυτό που κάνετε.  Για παράδειγμα, αν αποφασίσετε να μαγειρέψετε, παρατηρήστε τα χρώματα και τα αρώματα των λαχανικών, επικεντρωθείτε στο να τα κόψετε προσεκτικά και να ‘ζήσετε’ την εμπειρία σαν να είναι κάτι πρωτόγνωρο και απολαυστικό.  Με αυτό τον τρόπο θα αδειάσετε το μυαλό σας από άλλες σκέψεις και θα ηρεμήσετε.


Καταγραφή σε Ημερολόγιο
Αν οι κακές σκέψεις δε λένε να φύγουν και τριγυρνάνε στο μυαλό σας δημιουργώντας σας στρες, δοκιμάστε να τις καταγράψετε.  Κάντε λίστες με τα πράγματα που σας ανησυχούν, γράψτε στο ημερολόγιο εκτενώς τι σας ζορίζει και για ποιο λόγο.  Στη συνέχεια, αναζητήστε λύσεις ή τρόπους διαχείρισης της κατάστασης και καταγράψτε τους.  Όταν κανείς εκφράζει τις αρνητικές και άσχημες σκέψεις του γραπτά και τις βλέπει απέναντί του, τότε φαίνεται ότι μειώνεται η σημασία τους και ‘ξεφουσκώνουν’.  Αφήστε που η καταγραφή πιθανών λύσεων σας προσφέρει τη θετική αίσθηση ότι έχετε τον έλεγχο της ζωής σας.

Διαλογισμός
Οι έρευνες δείχνουν ότι ο διαλογισμός αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο στο στρες, το άγχος και τις επίμονες κακές σκέψεις που βρίσκονται στη ρίζα τους.  Ο διαλογισμός στόχο έχει να βοηθήσει το άτομο να αδειάσει το νου του από σκέψεις και να βρει ένα εσωτερικό σημείο γαλήνης.  Ένας εύκολος τρόπος να διαλογιστεί κανείς είναι απλώς να κλείσει τα μάτια του και να επικεντρωθεί στην παρατήρηση της αναπνοής του.

Κατευθύνετε την Προσοχή σας σε Κάτι Όμορφο
Κάθε φορά που κάνουμε αρνητικές σκέψεις και σκεφτόμαστε απαισιόδοξα, το μυαλό μας αδειάζει από κάθε τι θετικό και όμορφο.  Ένας τρόπος για να σταματήσετε τη ροή των αρνητικών σχέσεων είναι να επικεντρωθείτε σε κάτι όμορφο.  Στρέψτε την προσοχή σας σε μία ωραία εικόνα ή φωτογραφία, επιλέξτε ένα χόμπι ή δραστηριότητα που σας ευχαριστεί και αφιερώστε σε αυτά λίγο χρόνο καθημερινά.

Άσκηση
Η φυσική άσκηση είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος για να απαλλαγείτε από τις αρνητικές σας σκέψεις.  Δοκιμάστε να περπατήσετε παρέα με ένα φιλικό σας πρόσωπο, να γραφτείτε στο γυμναστήριο και να κάνετε γιόγκα, πιλάτες ή γυμναστική ομαδικά.  Με αυτό τον τρόπο θα αυξηθούν οι ενδορφίνες, οι ορμόνες της ευτυχίας, θα μειωθεί η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες και θα φτιάξει η διάθεση και η αυτοπεποίθησή σας.
Η άσκηση έχει και ένα ακόμα τεράστιο όφελος, πέρα από την ψυχική ηρεμία και καλή διάθεση: επιμηκύνουν τη ζωή των τελομερών (προστατευτικός μηχανισμός που βρίσκεται στην άκρη των χρωμοσωμάτων και προωθούν την σταθερότητα του DNA μας), καθυστερώντας έτσι τη γήρανση και την ασθένεια. 

Γράφει η καθηγήτρια Ψυχολογίας-Συγγραφέας Δρ. Λίζα Βάρβογλη

Δευτέρα 16 Μαΐου 2016

Ψυχοσυναισθηματικη ανάπτυξη παιδιού και παραμύθια

Η κα Βαλαμουτοπουλου και ο κος Δημητρόπουλος

Το Σαββατο 14 Μαίου 2016 στην ανακαινισμένη αίθουσα εκδηλώσεων του 33ου δημοτικού σχολείου Άνω Κυψέλης πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση με επίκεντρο το παιδί και την οικογένεια. 
Η ψυχολόγος, οικογενειακή Σύμβουλος Msc κα Χρυσα Βαλαμουτοπούλου ήταν προσκεκλημένη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου αλλά και του εξαίρετου συγγραφέα παιδικών βιβλίων κυρίου Παναγιώτη Δημητρόπουλου ο οποιος τελεί σπουδαίο έργο, βοηθώντας τα παιδιά διαθετωντας σε μεγάλους ανθρωπιστικούς συλλόγους τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων του. 
Το θεμα της συγκεντρωσης μας ηταν η ψυχοθεραπευτική αξία των παραμυθιών, όπου προταθηκαν τεχνικές βιωματικης μάθησης που μπορούν να προάγουν την γνωστική , γλωσσική και ψυχοσυναισθηματική τους αναπτυξη. Επίσης, αναλύθηκε η θεματολογία του παραμυθιού "Ο μπαμπάς μου, ο ήρωας μου" η οποία αναδεικνύει την αξία της γονε'ι'κής αγάπης η οποία δεν ειναι απαραίτητα προυπόθεση βιολογικής συγγένειας.
Στο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε μέρος της ομιλίας.






Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΓΙΟ ΤΟΥ

Πολλές φορές, οι άνδρες στην προσπάθειά τους για περισσότερο ενεργή συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών τους έρχονται αντιμέτωποι με άγχος σε συνειδητό ή ασυνείδητο επίπεδο. Το άγχος τους αυτό οφείλεται στην εκπαίδευση και κοινωνικοποίησή τους στον παραδοσιακό ανδρικό ρόλο στα καθήκοντα του οποίου δεν περιλαμβάνεται η ανατροφή των παιδιών που συνηθίζεται να αποτελεί καθαρά γυναικεία δραστηριότητα.

Ένας ακόμη γενεσιουργός παράγοντας του άγχους τους είναι ο φόβος της αποτυχίας, ανεπάρκειας και ανικανότητας που βιώνουν λόγω της αβεβαιότητάς τους για τις ικανότητές τους σε αυτόν τον τομέα. 
Μερικοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι σοβαρή πηγή ενδοψυχικού άγχους αποτελεί το γεγονός ότι τα αγόρια αρχικά, λόγω του ότι έχουν ανατραφεί από τις μητέρες τους, είχαν ταυτιστεί με το γυναικείο φύλο.
Το γεγονός αυτό τους προκαλεί έντονο άγχος γιατί νιώθουν ότι αποτελεί απειλή για την ταυτότητα του φύλου τους και τους ωθεί στο να επιμένουν στην αυστηρή τήρηση διαπροσωπικών ορίων κάτι που δεν είναι εφικτό όταν ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών τους.


Σε διαπροσωπικό επίπεδο συναντούν εμπόδια στην προσπάθειά τους για περισσότερη συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών τους εξαιτίας «ανοιχτής ή καλυμμένης αμφιθυμίας» της μητέρας. Ενώ δηλαδή η πλειοψηφία των γυναικών αναφέρει ότι θα ήθελε τη βοήθεια των συζύγων τους στη φροντίδα των παιδιών, αυτό, στην πράξη, είναι κάτι που οι ίδιες δεν επιτρέπουν. Δυσκολεύονται να αφήσουν τον ρόλο του «κυρίαρχου γονέα» για δικούς τους προσωπικούς και ψυχολογικούς λόγους.


Ωστόσο, τα πιο σημαντικά και βαθιά ενδοψυχικά εμπόδια που συναντούν οι πατέρες στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν στη φροντίδα των παιδιών τους είναι καλό να αναζητηθούν στις εμπειρίες τους με τους δικούς τους πατέρες. Προκειμένου λοιπόν να αναπτύξουν εσωτερική συνοχή και μια ικανοποιητική αυτοεκτίμηση, ταυτίστηκαν με τους πατέρες τους που σε γενικές γραμμές δε περνούσαν πολύ καιρό μαζί τους όταν ήταν παιδιά. Αποτέλεσμα της ταύτισης αυτής είναι να βιώνουν άγχος όταν εκδηλώνουν συμπεριφορές που αποκλίνουν από αυτό το πρότυπο.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα γράμμα, μία κατάθεση ψυχής ενός μπαμπά που προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαχειριστεί τον πατρικό του ρόλο. Μέσα από τις δυσκολίες, παρατηρεί τη συμπεριφορά του γιου του και τα μηνύματα που του στέλνει.. Τότε, κάνει την αυτοπαρατήρησή του, το τολμά.. Και ίσως έτσι, να φτάνει σε ένα νέο μονοπάτι για να το διαβεί.. πιο ελπιδοφόρο..


"Ναι,παλικαράκι μου..Ξέρω..


"Μαμά,δεν είναι αυτός ο άντρας σου. Αυτός λείπει πάντα από το σπίτι.Εγώ είμαι πάντα εδώ, εγώ είμαι ο άντρας σου", ο διετής ευφυής κι εκπληκτικά ευφραδής "σπόρος" έχει κερδίσει τις εντυπώσεις άλλη μια φορά. Ο μπαμπάς, κάπου στο 2007, θαυμάζει τον συγκροτημένο, ακριβή κι ευστοχο λόγο του τέκνου του. Του θυμίζει τον εαυτό του στην ίδια ηλικία. Αισθάνεται υπερήφανος. Αλλά...κάτι λείπει: κάτι σημαντικό διαφεύγει..

Ύστερα, ο "σπόρος" ..ξεφεύγει: αυθάδεια, ανυπακοή,πρόκληση και.. κυνισμός αταίριαστος με την ηλικία του. Ο μπαμπάς,έρμαιο στη θύελλα της κρίσης, με ολοήμερη και ολονύκτια εργασία, απουσιάζει. Κουράζεται.Λυγίζει. Απαιτεί υπακοή κι ηρεμία. Θέτει τον εαυτό του, την κούραση, τις ανάγκες του στο επίκεντρο. κι όλα χειροτερεύουν θεαματικά. 

Αναζητά συμβουλές από ειδικούς και μη, από σχετικούς κι άσχετους. Ωστόσο, ξέρει εξ αρχής: "Θέλει την προσοχή μου". Δείχνει αυτή την ρημάδα την προσοχή-με τον δικό του, διεκπεραιωτικό τρόπο. Αλλά πάντα χάνει- κι όλα πάνε προς το χειρότερο. Κάτι κάνει λάθος, αλλά τί;
Ο διετής "σπόρος" γίνεται εξαετής και τίποτε δεν έχει λυθεί. Το πρόβλημα παραμένει, αλλά με μια ιδιαιτερότητα: Άλλο παιδί στο σπίτι, άλλο στο σχολείο. Το λέει και μόνος του, άλλωστε. "Στο σχολείο δεν κάνω αυτά που κάνω στο σπίτι." Τι ήττα!

Ύστερα..η φώτιση! Ο μπαμπάς απογοητευμένος, συντετριμμένος, αναζητεί απαντήσεις. Αναχωρεί σιωπηλά από το παρόν. Επιστρέφει στα δικά του έξι. Έχει μνήμες τότε. Ολοζώντανες. Ανατρεχει,θυμάται, ξαναζεί, συντριβεται. Κι επιστρέφει. Κατάκοπος...

Δεν έχει πια τσαγανό να μαλώσει, να συγκρουστεί, να τιμωρήσει. Τώρα ακούει, σκέπτεται, κατανοεί. Γίνεται πιο γλυκός, πιο επιεικής. 
Ο "σπόρος" αίφνης, νιώθει αμήχανος. Ο τσαμπουκάς του είναι ανώφελος. Δεν προκαλεί την προσοχή που επιζητούσε. Ζητα εκβιαστικά μια τιμωρία που δεν έρχεται. Φτάνει να δέρνει τη"σπορούλα" που ...του φόρτωσαν στα καλά καθούμενα- είναι ήδη τριών κι αυτή- αλλά κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει. Το μάλωμα, έχει επιτέλους κάτι που δεν έχει συνηθίσει: αγάπη-και συμβουλή. 

Σύντομα, εξομολογείται. Σχεδόν χωρίς ερώτηση: "Μπαμπα, ξερω τι θέλεις. Εσύ ξερεις τί θέλω εγώ;", Ναι, παλικαράκι μου , ξέρω. Τώρα, μια και θυμήθηκα τι ήθελα πάντα εγώ και δεν το είχα, ξερω πια τι θέλεις. Και θα το έχεις.."


Ένα μήνυμα προς όλους τους μπαμπάδες: Αξιοσημείωτο είναι πως από έρευνες που έχουν γίνει (Radin, 1982), έχει βρεθεί ότι όταν υπάρχει υψηλή πατρική συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών, τότε τα παιδιά έχουν περισσότερο την αίσθηση ότι μπορούν να ασκήσουν έλεγχο στη ζωή τους. Επιπλέον, παρουσιάζουν καλύτερη ανάπτυξη στη γνωστική ικανότητα ιδιαίτερα στον τομέα της γλώσσας. 

Ευχαριστώ πολύ τον δημοσιογράφο, κ. Σταύρο Χριστακόπουλο για αυτό το μοίρασμα των συναισθημάτων και των εμπειριών του.  

Πηγή: Άνδρες σε θεραπεία-  ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ των METH L. RICHARD, PASICK ROBERT, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, έτος 2000.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015

Άλογο και ψυχοθεραπεία: Μία σχέση δυνατή


 Η ψυχίατρος κα Νίκη Μαρκογιάννη
Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στις τυπικές θεραπευτικές συνεδρίες και στις συνεδρίες ιπποθεραπείας; 

Με τον όρο Ιπποθεραπεια εννοούμε τις θεραπευτικές προσεγγίσεις που ο θεραπευτης ή το μέσον θεραπείας είναι το άλογο . Η θεραπευτική ιππασία είναι ευρέως διαδεδομένη στη 
χώρα μας. Μέσα απο την κίνηση του αλογου, μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με κινητικές και 
αναπτυξιακές διαταραχες. Η θεραπεία  γίνεται πάνω στο άλογο .
  
Μπορείτε να μας περιγράψετε μία συνεδρία ιπποθεραπείας;
 
Το άλογο είναι ο κύριος θεραπευτης. Μέσα απο το ένστικτο του και την απαραίτητη  ικανότητα
 του για την επιβίωση του να αντιλαμβάνεται τις συναισθηματικές καταστάσεις και προθέσεις 
του ανθρώπου (ακόμα και αν είναι αόρατες για τον ίδιο)  δρα - αντιδρά με τρόπους που 
οδηγούν τονάνθρωπο στην επίλυση των εσωτερικών του  συγκρούσεων και στην 
εξομάλυνση των πεδίων έντασης που προκαλούν συμπτώματα ή αδράνοποιουν τις ικανότητες
και εμποδιζουν την δημιουργικότητα του ανθρώπου .Η αυτογνωσία με την βοήθεια του αλογου
βασίζεται στις προαναφερθείσες ιδιότητες του αλογου και βοηθάει τον άνθρωπο να 
συνειδητοποιήσει τις ανάγκες του και τις επιθυμίες που χτίζονται πάνω σε αυτές. 
Να συνειτοποιησει  τα τραύματα του και να οδηγήσει τον άνθρωπο σε καλύτερες σχέσεις με 
σεβασμο για τον εαυτο του και τους άλλους . Η αυτογνωσία , μάθηση , εξέλιξη και 
ψυχοθεραπεία με την βοήθεια του αλόγου γίνεται κατά κύριο λόγο από το έδαφος.
 
 
Ποιές ειδικότητες ασχολούνται με την ιπποθεραπεία;
 
Οι θεραπευτες είναι γιατροί, φυσικοθεραπευτές ,λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και
 ψυχολόγοι ειδικά εκπαιδευμένοι και πιστοποιημένοι στην Θεραπευτική  Ιππασία .
Η θεραπευτική ομάδα αποτελείται απο ψυχίατρο ή ψυχολόγο και  ενα ειδικό πάνω στα 
άλογα (στην Ίππολυση η θεραπευτικήομάδα αποτελείται απο την Νικη Μαρκογιάννη 
Ψυχίατρο, οικογενειακή θεραπεύτρια Eagala  international mentor, την Χρύσα Μπαξεβανίδη 
Ψυχολόγο-οικογενειακή θεραπεύτρια Eagala certified, την Δανάη Μαρνέρη κτηνίατρο 
ειδικευμένη στα άλογα και προπονήτρια ιππασίας  Eagala certified). 
 
Ποιές είναι εκείνες οι προϋποθέσεις που είναι απαραίτητο να πληρούνται ώστε ένα άλογο να συμπεριφέρεται ως «θεραπευτής»; 

 
Τα άλογα εκπαιδεύονται για να γίνουν θεραπευτες μέσα απο " αποεκπαιδευση "" δηλ τους 
παρέχεται ένα περιβάλλον ασφαλείας και ελευθερίας χωρίς να τους ζητείται υπακοή .  Έτσι, 
βρίσκουν την επαφή τους με την ελεύθερη φύση τους και τα ένστικτα τους .  Το πόσο χρόνο
θα χρειαστεί κάθε άλογο δεν το ξέρουμε εκ των προτέρων. Τους δίνουμε,λοιπόν την 
δυνατότητα να αποφασίσουν αυτα ποτέ θέλουν να μπουν σε θεραπείες .Στόχος μας είναι η 
διατήρηση της ζωής των αλόγων (θεραπευτων και μη )και η διάδοση της μεθόδου EAGALA 
(equine assistedgrowth  learning  development and psychotherapy ) που εκπρόσωπουμε στην 
Ελλάδα . Δουλεύοντας την μέθοδο αυτή έχουμε πεισθεί  για την αποτελεσματικότητα της  
(όπως αποδεικνύουν εξάλλουκι οι έρευνες διεθνώς) και επιθυμία  μας είναι να μπορέσουν να 
ωφεληθούν από αυτή όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι. 

Η Ιπποθεραπεία θα μπορούσε να έχει εφαρμογή στην συμβουλευτική ζεύγους/οικογένειας;


Η Αυτογνωσία  - Μάθηση - Εξέλιξη - Ψυχοθεραπεία με τα άλογα απευθύνεται σε άτομα, 
 ζευγαρια, οικογένειες , ομάδες αθλητικές, σχολικές και εταιρικες. Η μάθηση με την βοήθεια 
του αλογου εκπαιδεύει τον άνθρωπο σε καλύτερη και πιο ευρεία αντίληψη του περιβάλλοντος,
άμεση αξιολόγηση των πληροφοριών, γρηγόρη επεξεργασία εναλλακτικών σχεδίων δράσης 
βοηθώντας έτσι παιδιά και ενήλικες να σκέφτονται, να μαθαίνουν και δρουν με 
αποτελεσματικότερο τρόπο στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες ζωής. 

Η ιπποθεραπεία θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (σύνδρομο Asperger, αυτισμός κ.α.); 

Τα παιδιά με διαταραχές αυτισμού επωφελούνται τόσο απο την θεραπευτική ιππασία όσο και
απο την ψυχοθεραπεία με άλογα . Όσο πιο συχνή και στενή είναι η επαφή του παιδιού με το
άλογο, τόσο πιο καλά τα αποτελέσματα. 

 Η Ιπποθεραπεία αντεδείκνυται για κάποιες ειδικές ομάδες ατόμων;

Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να ωφεληθούν απο την θεραπευτική δράση του αλόγου 
(εξαιρούνται περιπτώσεις που οι θεράποντες ιατροί κρίνουν ότι το άτομο δεν μπορει να 
βρεθεί σε περιβάλλον με ζώα).

Συνέντευξη με την ψυχίατρο κα Νίκη Μαρκογιάννη
Θεραπευτικό Κέντρο "Ιππόλυσις"

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ: Ο ρόλος του ως πατέρας

Ο παραδοσιακός ρόλος του πατέρα τον θέλει υπεύθυνο για δύο κυρίως αρμοδιότητες. Πρώτον, φροντίζει να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας και δεύτερον εφαρμόζει «σθεναρά» τη πειθαρχία. Δεν ασχολείται με τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών. Αυτό είναι μία δραστηριότητα που εναπόκειται στα καθήκοντα της μητέρας. Ο ρόλος αυτός είναι σύμφωνος με το στερεότυπο κατά το οποίο οφείλουν να είναι δυνατοί, σκληροί και επιθετικοί στις σχέσεις τους με τους άλλους. Η μικρή τους συμμετοχή στο μεγάλωμα των παιδιών τους μπορεί να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στην ψυχολογική ανάπτυξη των παιδιών και στη δόμηση της προσωπικότητάς τους. Για παράδειγμα, μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, μικρή ανοχή στη ματαίωση, να μη μπορούν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους και να έχουν προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις. Τα παιδιά νιώθουν ότι οι πατέρες τους τα απορρίπτουν. Παρά τα προβλήματα που δημιουργεί στην ανάπτυξη των παιδιών, ο παραδοσιακός πατρικός ρόλος δημιουργεί προβλήματα και στη ψυχολογική ανάπτυξη των ίδιων των πατέρων. Οι ίδιοι αισθάνονται ότι εμποδίζονται να ολοκληρώσουν το «γενεσιουργό δυναμικό» τους, γεγονός που τους γεμίζει με ένα κενό στη συναισθηματική τους ζωή ως πατέρες. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των χωρισμένων πατέρων που νιώθουν άγχος και κατάθλιψη εξαιτίας της μικρής τους συμμετοχής στην ανατροφή των παιδιών τους.

Ενδοψυχικά και διαπροσωπικά εμπόδια που συναντά ο πατέρας τροφός
            Πολλές φορές, στην προσπάθειά τους για περισσότερο ενεργή συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών τους έρχονται αντιμέτωποι με άγχος σε συνειδητό ή ασυνείδητο επίπεδο. Το άγχος τους αυτό οφείλεται στην εκπαίδευση και κοινωνικοποίησή τους στον παραδοσιακό ανδρικό ρόλο στα καθήκοντα του οποίου δεν περιλαμβάνεται η ανατροφή των παιδιών που αποτελεί –όπως έχει αναφερθεί παραπάνω- καθαρά γυναικεία δραστηριότητα.
Ακόμη ένας γενεσιουργός παράγοντας του άγχους τους είναι ο φόβος της αποτυχίας, ανεπάρκειας και ανικανότητας που βιώνουν λόγω της αβεβαιότητάς τους για τις ικανότητές τους σε αυτόν τον τομέα.  Ο φόβος τους αυτός τροφοδοτείται και ενισχύεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  μέσω διαφόρων διαφημίσεων και τον κινηματογράφο μέσω πολλών ταινιών όπου η φροντίδα του παιδιού εναπόκειται στον πατέρα που παρουσιάζεται ανίκανος λόγω της απειρίας του.
            Ωστόσο, τα πιο σημαντικά και βαθιά ενδοψυχικά εμπόδια που συναντούν οι πατέρες στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν στη φροντίδα των παιδιών τους πρέπει να αναζητηθούν στις εμπειρίες τους με τους δικούς τους πατέρες. Προκειμένου λοιπόν να αναπτύξουν εσωτερική συνοχή και μια ικανοποιητική αυτοεκτίμηση, ταυτίστηκαν με τους πατέρες τους που σε γενικές γραμμές δε περνούσαν πολύ καιρό μαζί τους όταν ήταν παιδιά. Αποτέλεσμα της ταύτισης αυτής είναι να βιώνουν άγχος όταν εκδηλώνουν συμπεριφορές που αποκλίνουν από αυτό το πρότυπο.
            Επιπλέον, μερικοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι σοβαρή πηγή ενδοψυχικού άγχους αποτελεί το γεγονός ότι τα αγόρια αρχικά, λόγω του ότι έχουν ανατραφεί από τις μητέρες τους, είχαν ταυτιστεί με το γυναικείο φύλο. Το γεγονός αυτό τους προκαλεί έντονο άγχος γιατί νιώθουν ότι αποτελεί απειλή για την ταυτότητα του φύλου τους και τους ωθεί στο να επιμένουν στην αυστηρή τήρηση διαπροσωπικών ορίων κάτι που δεν είναι εφικτό όταν ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών τους.
            Σε διαπροσωπικό επίπεδο συναντούν εμπόδια στην προσπάθειά τους για περισσότερη συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών τους εξαιτίας «ανοιχτής ή καλυμμένης αμφιθυμίας» της μητέρας. Ενώ δηλαδή η πλειοψηφία των γυναικών αναφέρει ότι θα ήθελε τη βοήθεια των συζύγων τους στη φροντίδα των παιδιών, αυτό, στην πράξη, είναι κάτι που οι ίδιες δεν επιτρέπουν. Δυσκολεύονται να αφήσουν τον ρόλο του «κυρίαρχου γονέα» για δικούς τους προσωπικούς και ψυχολογικούς λόγους. Συνεπώς, μπορεί να είναι πολύ αυστηρές, επικριτικές, να μην αναγνωρίζουν τις προσπάθειες των ανδρών τους και να τις υποβιβάζουν. Τα διαπροσωπικά εμπόδια που συναντούν οι πατέρες είναι πιο ξεκάθαρα στις διαζευγμένες οικογένειες όπου οι πατέρες, προκειμένου να μην έρθουν σε περαιτέρω διενέξεις με τις πρώην συζύγους τους, αναγκάζονται να περνούν πολύ λίγο χρόνο με τα παιδιά τους. Η μικρή τους αυτή συμμετοχή στη ζωή των παιδιών τους, τους προκαλεί άγχος και ανησυχία.

Συνέπειες της αύξησης της συμμετοχής του πατέρα
            Από έρευνες που έχουν γίνει (Radin, 1982), έχει βρεθεί ότι όταν υπάρχει υψηλή πατρική συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών τότε, τα παιδιά έχουν περισσότερο την αίσθηση ότι μπορούν να ασκήσουν έλεγχο στη ζωή τους. Επιπλέον, παρουσιάζουν καλύτερη ανάπτυξη στη γνωστική ικανότητα ιδιαίτερα στον τομέα της γλώσσας. Ακόμη, η αύξηση της πατρικής συμμετοχής στη ζωή των παιδιών συνδέεται με λιγότερο στερεότυπες αντιλήψεις των παιδιών για τους γονεϊκούς ρόλους (Radin,1982 Sagi,1982). Έρευνες σε διαζευγμένες οικογένειες (Abarbanel,1979 Luepnitz,1982 Steinman,1981) έχουν δείξει ότι υψηλό επίπεδο πατρικής συμμετοχής ωφελεί τα παιδιά και συντελεί στην καλή προσαρμογή τους. Στις οικογένειες με κοινή επιμέλεια, τα παιδιά δε νιώθουν ότι χάνουν τη σημαντική σε αυτά σχέση με τον πατέρα τους (Hetherington&Hagan,1986).
            Από την πλευρά τους οι πατέρες, όσο περισσότερο ενεργά συμμετέχουν στην ανατροφή των παιδιών τους, τόσο πιο πολύ αισθάνονται ότι μπορούν να κατανοούν τις ανάγκες των παιδιών τους και να είναι ευαισθητοποιημένοι σε αυτές. Ακόμα, απολαμβάνουν το χρονικό διάστημα που περνούν με αυτά και νιώθουν την εγγύτητα που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Όλα αυτά συμβάλλουν και ευνοούν την αίσθηση σιγουριάς και αποτελεσματικότητας για τους εαυτούς τους (Russell,1986). Συχνά, η αυξημένη επαφή και ευθύνη οδηγεί στην αύξηση των συγκρούσεων με τα παιδιά. Παρόλα αυτά όμως, η πλειοψηφία των πατέρων αναφέρει ότι αποκομίζει μεγάλη ικανοποίηση από τον γονεϊκό ρόλο (Russell&Radin, 1983).
            Όσο αυξάνει η συμμετοχή των ανδρών στην ανατροφή των παιδιών, τόσο μειώνεται το φορτίο που έχουν οι μητέρες, οι οποίες έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή τους. Αυτό τις κάνει να νιώθουν περισσότερο αυτόνομες και να έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση. Ωστόσο, υπάρχει και η μειοψηφία που νιώθει έντονη δυσαρέσκεια γιατί αισθάνονται πως μειώνεται η επαφή τους με τα παιδιά και η επιρροή τους πάνω τους.

Δυσλειτουργικοί τύποι σχέσεων πατέρα-παιδιού
            Η ελλιπής και δυσλειτουργική πατρική συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών πολλές φορές προκαλεί προβλήματα συμπεριφοράς ή συναισθηματικά προβλήματα στα παιδιά, στους ίδιους και στις οικογένειες. Οι πιο συνηθισμένες δυσλειτουργικές σχέσεις πατέρα-γιου είναι η αποδέσμευση, η σύγκρουση, η συμμαχία και η κακοποίηση.
            Στην αποδέσμευση η συμμετοχή του πατέρα στην καθημερινή ζωή του παιδιού είναι μικρή έως ανύπαρκτη. Την απουσία αυτή το παιδί την εκλαμβάνει ως απόρριψη με αποτέλεσμα να έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί είτε παρουσιάζει διαταραχές διαγωγής είτε πάσχει από κατάθλιψη.
            Στη σύγκρουση ο πατέρας παρουσιάζεται ως μία αυταρχική, αυστηρή, τιμωρητική προσωπικότητα που επιβάλλει τη πειθαρχία. Το παιδί συνήθως δυσκολεύεται να ελέγξει τη συμπεριφορά του και γίνεται επιθετικό.
            Στη συμμαχία αναπτύσσεται μία «ανοιχτή ή καλυμμένη συμμαχία» μεταξύ πατέρα και παιδιού. Αυτός ο τύπος είναι πιο συχνός στις σχέσεις πατέρα-κόρης παρά πατέρα-γιου.
            Τέλος, η κακοποίηση είναι ο πιο ακραίος τύπος δυσλειτουργικής σχέσης πατέρα-παιδιού και αφορά τη σωματική ή τη σεξουαλική κακοποίηση. Οι πατέρες που κακοποιούν το παιδί τους έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολεύονται να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους και δεν μπορούν να αντέξουν τις ματαιώσεις. Συνήθως, αυτοί που έχουν προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση, το αρνούνται κατηγορηματικά και όταν αναγκαστούν να το παραδεχτούν προσπαθούν μέσω της εκλογίκευσης να δικαιολογηθούν λέγοντας ότι με αυτόν τον τρόπο δείχνουν την αγάπη τους.

Πηγή: Άνδρες σε θεραπεία-  ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ των METH L. RICHARD, PASICK ROBERT, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, έτος 2000.




Σάββατο 11 Απριλίου 2015

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ :Η σχέση με τη σύντροφό τους (2ο μέρος)

Ποια είναι τα εμπόδια κι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα ζευγάρι στην επικοινωνία;


  1. Ο διαφορετικός τρόπος που εκφράζονται άνδρες – γυναίκες. Οι άνδρες καλλιεργούν μια γλώσσα λογικής και αιτιότητας. Στη γλώσσα του άνδρα δεν περιλαμβάνονται δηλώσεις όπως : ‘’έχω ανάγκη να είμαι κοντά σου’’, ‘’νιώθω μόνος’’ ,’’δεν αντέχω άλλο’’ κ.ά. Ένας άνδρας εκφράζει τις ανάγκες του περισσότερο με πράξεις. Όταν οι άνδρες δεν μπορούν να εκφράσουν τις ανάγκες τους με τον τρόπο που το κάνει ή σύντροφος τους μπορεί να νιώσουν παρεξηγημένοι, αλλά και δύσπιστοι. 
  2.  Οι διαφορετικές προσδοκίες του ενός από τον άλλο.                    Παράδειγμα, αναφέρει ένας καθηγητής πανεπιστημίου: «Όλη τη μέρα ασχολούμαι με προβλήματα, δέχομαι πιέσεις και επιλύω συγκρούσεις. Όταν γυρνάω στο σπίτι, το μόνο που θέλω είναι να είναι όλα εύκολα. Όταν λοιπόν η γυναίκα μου, μου μιλούσε για τα οικογενειακά προβλήματα και μου ζητούσε να τα συζητήσουμε, εγώ δεν ήθελα να τα ακούσω και όσο περισσότερο με πίεζε, τόσο περισσότερο θύμωνα και απομακρυνόμουν››.  
  3.   Oι ‘’συγκρούσεις’’ για τον καταμερισμό της εργασίας.                               Στην ουσία αυτός ο καταμερισμός αφορά τη φροντίδα: την επιθυμία να πάρει ή να δώσει κανείς φροντίδα με τον τρόπο που έχει μάθει.
  4. Τα ‘’παιχνίδια εξουσίας’’ που παίζονται συχνά ανάμεσά τους.                     Οι γυναίκες μπορεί να χρησιμοποιήσουν την εξουσία τους που στηρίζεται στις σχέσεις, για να στρέψουν τα παιδία ενάντια στον πατέρα. Οι άνδρες μπορεί να χρησιμοποιήσουν τη δική τους εξουσία που στηρίζεται στην παραγωγή έργου, δηλ. την ικανότητα τους να κερδίζουν χρήματα ή να επιδιορθώνουν πράγματα, ως μοχλό ενάντια στις γυναίκες τους
  5. Διπλά μηνύματα που δίνει ο ένας στον άλλον, για παράδειγμα οι γυναίκες πολλές φορές περιμένουν από τους άνδρες τους να επιβάλλουν την πειθαρχία στα παιδιά και από την άλλη τους παραπονούνται ότι δεν εκφράζουν τη στοργή τους σε αυτά (πράγμα δύσκολο αφού αναλαμβάνουν συνήθως τον πρώτο ρόλο).
  6. Η ισχυρή συναισθηματική εξάρτηση του άνδρα από τη γυναίκα του! Αυτό γίνεται εξαιτίας της κάλυψης των συναισθηματικών του αναγκών από τη σύντροφό του. Συχνά οι άνδρες έχουν έναν ή δύο κολλητούς αλλά μαζί τους δε συζητούν τίποτα σημαντικό. Αν ο άνδρας που έχει αυτή τη σχέση εξάρτησης με τη γυναίκα του, θελήσει κάποια στιγμή να της μιλήσει και αυτή δεν είναι διαθέσιμη, θα νιώσει μόνος και πληγωμένος.
·                     Άλλες διαφορές των δυο φύλων, όπως :

ΑΝΔΡΕΣ

ΓΥΝΑΙΚΕΣ

- Αναπτύσσουν ανεξαρτησία,
- Αναπτύσσουν και διατηρούν τις
αυτονομία και αυτοπεποίθηση.
σχέσεις
-Δίνουν μεγάλη σημασία στην
- Δίνουν μεγάλη σημασία στην
εκμάθηση των κανόνων
εκμάθηση δεξιοτήτων ενσυναίσθησης
(τι είναι σωστό και τι δίκαιο)
και συσχέτισης με τους άλλους
-Στα παιχνίδια αυτό που μετρά
-Στα παιχνίδια αυτό που μετρά είναι
είναι η νίκη
οι προσωπικές σχέσεις
- Δίνουν μεγάλη σημασία στον
- Δίνουν μεγάλη σημασία στην
ανταγωνισμό
συνεργασία
- Θεωρούν την οικειότητα
- Βλέπουν κίνδυνο στα απρόσωπα
επικίνδυνη – φοβούνται ότι θα
επιτεύγματα και την επιτυχία που
χάσουν τον εαυτό τους
ερχεται με ανταγωνισμό
- Δίνουν σημασία στην επαγγελ-
- Δίνουν σημασία στην οικογενειακή
ματική ανάπτυξη
ανάπτυξη
- Βλέπουν ένα πρόβλημα και
- Βλέπουν ένα πρόβλημα και θέλουν
θέλουν να το λύσουν
να μιλήσουν για αυτό .

Πηγή: Άνδρες σε θεραπεία-  ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ των METH L. RICHARD, PASICK ROBERT, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, έτος 2000.

                                                  


Κυριακή 22 Μαρτίου 2015

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ: Η σχέση με την σύντροφο τους

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Η σχέση με τη σύντροφο τους (μέρος 1)

Από μικρή ηλικία τα νεαρά αγόρια έχουν μια αποστολή που ο Φρόιντ ονόμασε:"αποκήρυξη θηλυκότητας" (Monick 1987) – μια κυριολεκτικά λυσσαλέα προσπάθεια να δείξουν ότι ο ανδρισμός τους δεν είναι μολυσμένος από θηλυκά στοιχεία. Η πρώτη εκδήλωση αυτής της αντιθηλυκότητας ανιχνεύεται στη σχέση μητέρας – γιου. Η πολύ κοντινή σχέση με τη μητέρα, “το παιδί της μαμάς” εκλαμβάνεται ως απειλή κατά του ανδρισμού. Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία, στα πλαίσια της ανάπτυξης της γυναικείας ταυτότητας τα κορίτσια πρέπει να εγκαταλείπουν την προσκόλληση στον πατέρα και παροτρύνονται να ενισχύσουν το δεσμό τους με τη μητέρα.  Το ίδιο πρότυπο – ανεστραμμένο -  ακολουθούν κανονικά και τα αγόρια . Γι’αυτά όμως ο γονέας  με τον οποίο πρέπει να ταυτιστούν είναι ο παραδοσιακά απών και απρόσιτος πατέρας. Έτσι τα αγόρια δε θυσιάζουν απλώς τη φροντίδα της μητέρας τους, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείπουν κάθε είδος φροντίδα , με αποτέλεσμα να νιώθουν ευάλωτα και μόνα.(Osherson 1986)
Για τον Καρλ Γιουνγκ,  οι άνδρες παίζουν το ρόλο του "ήρωα" στην προσπάθεια να ξεπεράσουν το φόβο τους μήπως τους "καταβροχθίσει" η μητέρα τους (Monick,1987). O ήρωας βρίσκεται σε αυτή τη θέση ανταποκρινόμενος με επιτυχία σε μια επικίνδυνη πρόκληση, χωρίς την προστασία της μητέρας του. Συχνά πραγματοποιεί ένα μακρύ και μοναχικό ταξίδι. Ο ήρωας έχει την ανάγκη των άλλων, όμως η βοήθεια έρχεται από ξένους, και όχι από τους γονείς του. Σε καμιά περίπτωση από την μητέρα
του!
Στο τέλος του δύσκολου ταξιδιού του, τον περιμένει η επιβράβευση για το θάρρος του, που συνήθως παίρνει τη μορφή του έρωτα μιας όμορφης γυναίκας.Υπάρχει, συνεπώς μια τραγική ειρωνεία σε αυτό. Για να αποδείξει ο άνδρας τον ανδρισμό του πρέπει να απαρνηθεί την υποστήριξη μιας γυναίκας και να κερδίσει την υποστήριξη μιας άλλης. Καταλήγουμε πως, χωρίς την ύπαρξη μιας γυναίκας ο ανδρισμός είναι διφορούμενος.
Δυσκολίες στην επικοινωνία με τους άντρες προκύπτουν από:

  • Την εσωτερική σύγκρουση που πηγάζει από το γεγονός ότι θέλουν να είναι προστάτες και να φροντίζουν, συγχρόνως όμως κουβαλούν μέσα τους την έντονη επιθυμία να τους φροντίζουν! Δίνουν έτσι αντιφατικά μηνύματα στη σύντροφό τους.
  • Την απόκρυψη των συναισθημάτων τους. Το να είναι κάποιος "κλειστός" εκφράζει έναν από τους πια σημαντικούς κανόνες των ανδρών: μη δίνεις μεγάλη προσοχή στα συναισθήματα σου  ή τουλάχιστον, κράτα τα για τον εαυτό σου!  Οι άνδρες φοβούνται ότι με την έκφραση των συναισθημάτων τους, θα    φανούν ευάλωτοι και αδύναμοι, και αυτά είναι θηλυκά στοιχεία. Ο θυμός είναι το μοναδικό ισχυρό συναίσθημα που οι άνδρες συνήθως εκφράζουν. Το έχουν παρατηρήσει σε άλλους άνδρες, κυρίως στους πατερες τους. Πίσω  από τη μάσκα του θυμού βρίσκονται κι άλλα συναισθήματα τα οποία οι άνδρες αρνούνται.
  • Γενικά στη δυσκολία να κάνουν διάκριση ανάμεσα στις σκέψεις και τα συναισθήματα.
  • Την τάση τους να εκφράζουν το ενδιαφέρον τους με τις πράξεις τους και όχι με συναισθήματα.
  • Την τάση να μην επιτρέπουν στον εαυτό τους να εκφράζει ανάγκες, καθ’ότι : όταν κάποιος έχει ανάγκες είναι ευάλωτος.
  • Την παγίδα των προσδοκιών όπου "πέφτουν" και αφορά:
           α) Τι προσδοκούν από αυτούς οι γυναίκες
           β) Τι προσδοκούν οι ίδιοι από τον εαυτό τους στις σχέσεις τους με τις γυναίκες
           γ) Τις προσδοκίες που η κοινωνία μας υπαγορεύει στους άνδρες ως αναπόσπαστο στοιχείο στις αλληλεπιδράσεις τους με τις γυναίκες .(Οι άνδρες για παράδειγμα, είναι συνηθισμένοι να πιστεύουν ότι οι γυναίκες έχουν εξαιρετικές ικανότητες και εμπειρία στην ανατροφή των παιδιών, στις σχέσεις, στις κοινωνικές καταστάσεις, στις ευθύνες του σπιτιού, στα συναισθήματα. Οι γυναίκες από την άλλη πλευρά θεωρούν ότι οι άνδρες τα καταφέρνουν καλά στα οικονομικά θέματα, στις επαγγελματικές σχέσεις, στις επισκευές και ότι  έχουν την ευθύνη να συντηρούν την οικογένεια ("Κουβαλητής")

Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ
Οι άνδρες όχι μόνο αντιστέκονται στην αλλαγή, άλλα μπορεί ακόμη και να αγνοούν την ίδια την ανάγκη για αλλαγή. Για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν κάποια αλλαγή θα πρέπει πρώτα ν αναγνωρίσουν τη σημασία της, και για να γίνει αυτό ίσως χρειαστεί να ταρακουνηθούν.(π.χ. απειλή διαζυγίου από τη σύζυγο). Όταν οι άνδρες γίνονται σύζυγοι, βιώνουν μερικές από τις ισχυρότερες συγκρούσεις της ζωής τους. Χρειάζονται να είναι συναισθηματικά ανοικτοί και ευαίσθητοι προς τη σύντροφο τους. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την εκπαίδευση του άνδρα.
Αν οι άνδρες γίνουν έτσι όπως οι γυναίκες λένε ότι τους θέλουν έρχονται σε σύγκρουση με το  "είδος" του άντρα που τους δίδαξαν οι πατέρες τους. Πολλοί νιώθουν ότι τους ζητείται να γίνουν κάτι που οι πατέρες τους δεν  θα ενέκριναν – και αυτό γιατί οι πατέρες είναι εκείνοι που προσδιορίζουν και διδάσκουν τα αγόρια τι είναι ο ανδρισμός. Βέβαια οι περισσότερες από αυτές τις διεργασίες δε γίνονται συνειδητά .
Το αίτημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι άνδρες, να αλλάξουν σύμφωνα με τις επιθυμίες της σημερινής γενιάς των ενηλίκων γυναικών, ισοδυναμεί με τη  «δολοφονία της εικόνας του ίδιου του εαυτού τους››.(Kolbensdilag 1979).

Πηγή: Άνδρες σε θεραπεία-  ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ των METH L. RICHARD, PASICK ROBERT, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, έτος 2000.