ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΙ ΕΝΗΛΙΚΑ

Διάβασε άρθρα ψυχολογίας για όλη την οικογένεια και δοκίμασε τις τεχνικές που προτείνονται από ειδικούς

ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Ενημερώσου για τις αναπτυξιακές διαταραχες,τις διαταραχές Συναισθήματος και Συμπεριφοράς και τον ρόλο του Σχολείου/Ειδικού Επιστήμονα

ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΟΝΕΩΝ

Γνώρισε τη συμβουλευτική γονέων, παρακολούθησε δωρεάν σεμινάρια και διάβασε βιβλία με ψυχοπαιδαγωγικό περιεχόμενο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Επιστήμονες υγείας απαντούν στις απορίες των αναγνωστών και γνωστοί καλλιτέχνες αποκαλύπτονται

ΨΥΧΟΠΕΡΠΑΤΗΜΑΤΑ..on air

Ηχητικό υλικό από την ψυχολόγο Χρύσα Βαλαμουτοπούλου όπου αναλύονται ενδιαφέροντα θέματα ψυχολογίας με προσκεκλημένους

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2018

Είσαι ψυχολόγος; Μάθε ποιό είναι το τίμημα!

Πάντα σου άρεσε η επιστήμη της ψυχολογίας κι αποφάσισες να την σπουδάσεις! Έχεις αφιερωσει ατελείωτο χρόνο σε βιβλία, έρευνες και στατιστικές μελέτες για να ενημερώνεσαι περί ψυχοσυναισθηματικών/ ψυχομετρικών /ψυχιατρικών και άλλων νεότερων και μη δεδομένων. Έχεις προετοιμαστεί όμως για το τίμημα αυτής της απόφασής σου να γίνεις αυτό που πάντα ονειρευόσουν; 
Εμείς οι ψυχολόγοι πολυ συχνά, σχεδόν καθημερινά, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα διπλό σχήμα το οποίο, όπως αντιλαμβάνεσαι, είναι άκρως συγκρουσιακό. Αυτό το νόμισμα με τις δύο όψεις, το συναντάμε σε όλη την γκάμα των σχέσεων μας:  επαγγελματικές, φιλικές, ερωτικές, συγγενικές ακόμη και θεραπευτικές. 
Είσαι λοιπόν νέος ψυχολόγος; Προετοιμάσου για κατι που δεν περίμενες όταν διάβαζες για τις Πανελλαδικές σου εξετάσεις. Σε αυτό το άρθρο, θα εστιάσω στις μη θεραπευτικές σχέσεις καθώς αυτές είναι οι σχέσεις όπου ο ρόλος μας είναι λιγότερο ξεκάθαρος κι εύκολα μπορεί να παρερμηνευτεί.

ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ: Ο ΘΕΟΣ-ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΞΕΡΟΛΑΣ-ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Από τη μια όψη αυτού του σχήματος, σε καταστάσεις ανάγκης κι επείγοντος,  είσαι ο απο μηχανής Θεός, ο "ανθρωπος" που πάντα ξέρει καλύτερα, αυτός που ξερει τη λύση του προβλήματος κι οι άλλοι είναι εντάξει με αυτό. Σε αποθεώνουν, κρέμονται από τα χείλη σου και αποζητούν τη συμβουλή σου. 
Από την άλλη όψη του νομίσματος, σε καταστάσεις χαλαρές όπου δεν υπάρχει ανάγκη για κάποια βοήθεια, όταν επιχειρείς να τοποθετηθείς ή να πεις τη γνώμη σου στα πλαίσια μιας συζήτησης, είσαι εκείνος που πάντα θες να φαίνεται ότι ξέρεις καλύτερα κι επικρίνεσαι για το πτυχίο σου διότι θεωρείται ότι το επικαλείσαι κι οι άλλοι δεν είναι εντάξει με αυτό. Μάλιστα, μπορεί να κριθείς κι ανεπαρκής τελικά διότι "είσαι και ψυχολόγος, θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα να ερμηνεύεις συμπεριφορές".

Η ΠΑΓΙΔΑ
Και στις δύο αυτές όψεις, της θεοποίησης αλλά και της απομυθοποίησης, μοιάζει να σε καλούν να αποδείξεις κάτι, δηλαδή αν έχεις μάθει τελικά καλά την επιστήμη σου, αν είσαι καλός στη δουλειά σου. Αυτό φαίνεται στην επιφάνεια. 

Αν όμως ψάξεις ενδότερα, σιγουρα εσυ ως ψυχολόγος θα το κάνεις, πίσω από αυτό το δίπτυχο κρύβεται η δυσκολία εκείνου που σε καλεί. Εκείνος είναι που τείνει να κινειται μεταξύ μυθοποίησης-απομυθοποίησης κάνοντας το συνέχεια στις σχέσεις του με τους άλλους. Αυτοί είναι οι ανθρωποι που αρχικά ενθουσιάζονται με κάποιον, τον ανεβάζουν πολύ ψηλά, ενώ οι ίδιοι αργότερα θα τον απομυθοποιήσουν και θα καταρρακώσουν την εικόνα του στα μάτια τους. Το σημαντικότερο είναι πως αυτοί οι άνθρωποι μοιάζει να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση γι αυτό προβάλλουν τα δικά τους κομμάτια στον απέναντι τους, τον οποίο ανεβοκατεβάζουν διότι είναι αφόρητο να το κάνουν στον εαυτό τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, εφαρμόζουν την ίδια στάση ακόμη και στους ιδίους, όπου μιλάμε για περιπτώσεις(μανιο)κατάθλιψης-οριακής προσωπικότητας-σχιζοειδής προσωπικότητα. 

Η ΛΥΣΗ
Κάθε φορα που θα βρίσκεσαι αντιμετωπος με αυτές τις δυο συνθηκες, αρχικά πάρε απόσταση. Δώσε χωρο και χρόνο στον εαυτό σου να αξιολογήσει την κατάσταση, χωρίς να δώσεις απαντήσεις οι οποίες σιγουρα θα πέσουν στο κενό. Θυμήσου, πώς για αυτόν που σε βάζει σε τέτοιες καταστάσεις, σίγουρα κάτι σημαίνει για τον ίδιο.

Στην περίπτωση της θεοποίησης σου, μάθε να λές "Δεν ξέρω" χωρίς να φοβάσαι, μάθε να αποδέχεσαι την αδυναμία σου να γνωρίζεις τί ταιριάζει σε κάθε άνθρωπο. Πώς είναι δυνατόν να δίνεις λύσεις-απαντήσεις σε έναν διαφορετικό ψυχισμό από τον δικό σου; Πώς μπορείς να ξέρεις τι θα βοηθήσει πραγματικά; Άλλωστε, η επιστήμη της ψυχολογίας, αυτό σε δίδαξε. Εμείς οι ψυχολόγοι, δεν δίνουμε απαντήσεις. Όποιος περιμένει κατι τετοιο, έχει νομίσει λάθος. Εμείς οι ψυχολόγοι βοηθάμε μέσω της κινητοποίησης του συναισθήματος να βρεθεί η λυση από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο. 
Στην περίπτωση της απομυθοποίησης σου, μάθε να λες "Σε καταλαβαίνω" χωρίς να θυμώνεις γιατί ρίχνεις τον εγωισμό σου, μάθε να αποδέχεσαι την αδυναμία του άλλου να ακούσει τη γνώμη σου, μάθε να αναγνωρίζεις την αντίσταση του αυτή ως άμυνα διοτι το σχόλιο σου πήγε να τον ξεγυμνώσει, μάθε να κλείνεις την συζήτηση όταν νιώθεις πώς βάλλεσαι. Προστάτευσε τον εαυτό σου και πάρε την απόστασή σου. 
Είμαι ψυχολόγος, έχω έντεκα χρόνια εμπειριας όπου ασκώ το επάγγελμα σε παιδιά-ενήλικες κι οικογενειες και κάθε φορά που ξεκινώ μια συνεδρια νιώθω πως δεν ξέρω τίποτα, πως ξεκινώ από το μηδέν. Είναι ο μόνος τρόπος που έχω βρει για να μην "ευνουχίσω" τον συνομιλητή μου καταδικάζοντάς τον σε μια a priori ερμηνεία βάσει θεωριών και δεδομένων ψυχολογικών μελετών. 
Η επαγγελματική μου ιδιότητα είναι μία πλευρά του εαυτού μου, δεν είμαι μόνο ψυχολόγος. Χαίρομαι γι αυτό. Γιατί όταν είμαι μανα, είμαι μόνο αυτό. Όταν είμαι σύζυγος, είμαι μόνο αυτό. Αδελφή, κόρη, συνάδελφος, φίλη... Μόνο αυτό. 
Δεν προσπαθώ να αποδείξω κάτι σε κανέναν, ούτε να χρησιμοποιήσω το πτυχίο μου εις βάρος του άλλου. 
Είμαι η Χρύσα κι είμαι άνθρωπος με πάθη, αδυναμίες και κάνω λάθη. Ευτυχώς η επαγγελματική μου ιδιότητα, δεν άφησα να μου αφαιρέσει αυτό το δικαίωμα στη ζωή. 



Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΝΑΣ (ή αλλιώς τι μου δίδαξε η εγκυμοσυνη κι η λοχεια μου)



Κρατώντας αγκαλιά την μόλις λίγων ημερών ηρωίδα ζουζουνα μου, με την οποία διανύσαμε μία μαραθώνια νύχτα κολικων, γραφω για σένα που θέλεις ή ετοιμαζεσαι να γίνεις μαμα, για σένα που περνάς την περίοδο της λοχείας σου ή την έχεις αφήσει πίσω σου προ πολλού,ή και για σένα που θες απλά να μάθεις πώς είναι για μια γυναίκα η διάβαση αυτού του μεγαλειωδους μονοπατιού που λέγεται «Κυοφορια». Ιχνηλατώντας στο δικο μου μονοπατι, έχω να σου συγκεντρώσω δεκα σημεία που καλό είναι να εχεις κατά νου προκειμενου να είναι ουριος ο άνεμος αυτής της νέας αρχής στη ζωή σου.

1.Έμεινες έγκυος! Συγχαρητηρια είτε αυτή η εγκυμοσυνη ήρθε τυχαία, είτε εύκολα είτε μεσα από πολύ κόπο και προσπάθεια,σε κάθε περίπτωση, το σωμα σου κατάφερε να δεχτεί έναν σπόρο ζωής ο οποίος θα φυτεύεται όλο και πιο βαθιά  μέσα στη μητρα σου, την «μητερα» της νεας ζωής που φιλοξενεις. Θα ερθεις αντιμέτωπη με τα πρώτα συμπτώματα της εγκυμοσυνης όπως κοπωση, μαστοδυνια (πονος στο στηθος), υπνηλία, στομαχικες κι εντερικες διαταραχες (αναγούλες, δυσκοιλιοτητα/ευκοιλιοτητα, εμετους), τασεις λιποθυμιας κ.α.  Ο βαθμός εκδηλωσης αυτων των συμπτωματων ποικίλλει σε κάθε γυναίκα αλλα και εγκυμοσυνη ακόμη και στην ιδια γυναίκα. Αυτόν τον πρωτο δύσκολο καιρο του πρωτου τριμηνου, προσπαθησε να μη ζοριζεις πολύ τον εαυτο σου,να ακους το σωμα σου όταν ζητα ξεκουραση και να ζητας βοήθεια από τους οικείους σου για καθημερινες κι απλές δραστηριότητες που πλέον σου φαίνονται ακατόρθωτες. Θυμησου πως κανοντας υπομονη, ο καιρος θα περασει γρηγορα και συντομα θα μπεις στο δευτερο τρίμηνο, οπου τα πραγματα θα είναι πολύ πιο ευκολα!

2.Η ανακοινωση: Πολλές γυναίκες σκεφτόμαστε πότε είναι η καλύτερη και «σωστη» στιγμη να ανακοινωσουμε την εγκυμοσυνη μας. Δεν υπάρχει ιδανική στιγμή. Η καθεμιά επιλέγει την χρονικη στιγμη αναλόγως της προσωπικης της ετοιμότητας. Προσωπικα, δεν μπορεσα ποτε να κατανοησω γιατί θα πρεπει να εχω αυτή την εγνοια για τους αλλους, καθότι η εγκυμοσυνη μου είναι ένα προσωπικο δεδομενο που αλλωστε αργά ή γρήγορα δεν θα μεινει κρυφό. Στο δικο μου μονοπάτι, επέλεξα  να ανακοινωθει η  εγκυμοσύνη από μονη της όταν πλεον θα γινόταν φανερή. Είτε κι εσυ επιλέξεις να το αφήσεις στη ροή του να φανερωθει όποτε εκεινο θελήσει,είτε επιλεξεις να το ανακοινωσεις νωρίτερα, είναι χρησιμο να θυμάσαι πώς δίνοντας μεγαλη σημασια στους άλλους, εχεις ήδη χασει ένα πολύτιμο κομμάτι ενέργειας που σου ηταν χρησιμο για πολύ σημαντικοτερα πράγματα στην εγκυμοσυνη σου που αφορούν εσενα και το μωρο σου.Εστιασε λοιπον σε θέματα που έχουν πιο πολλή σημασια και προσπέρασε το θέμα της ανακοινωσης του χαρμόσυνου νεου παιρνοντας μια αυθόρμητη απόφαση. Αυτή θα είναι η πιο σωστή για σενα!

3. Ορμόνες και υπερευαισθησια! Θα ακους τον εαυτο σου να αντιδρα όπως ποτε πριν, να συγκινειται εύκολα, να νευριάζει ευκολότερα και να τείνει στην υπερβολή! Όντως, εσυ εισαι αυτή,μην τσιμπιέσαι και εισαι απλά έγκυος. Ζητα κατανόηση από τους οικειους σου και κανε από πριν μία συμφωνία με τον σύζυγό σου,όταν ξεφευγεις να στο υπενθυμίζει ώστε να επανέρχεσαι πιο ευκολα. Το περιβαλλον σου καλείται να δείξει μία σταση υπομονής και δεκτικότητας. Μπορει για καποιους να είναι πιο δύσκολο,ή πιο εύκολο αυτό. Ωστοσο, δες το αλλιως. Δηλαδή, είναι μια ευκαιρια ξεκαθαρισμάτων ώστε τελικα να αναδειχθούν εκεινοι οι ανθρωποι που αξίζει να είναι δίπλα σου κι εκείνοι που είναι απλά διακοσμητικοί. Βεβαια, μην εκμεταλλευεσαι την πλεονεκτικη σου θεση. Αποφυγε να χειριζεσαι τους αλλους λόγω της κατάστασης σου. Να είσαι ειλικρινής,ώστε να λαβεις την υποστηριξη που επιθυμεις. Επίσης,ακόμη κι αν καποιες φορες οι δικοι σου ανθρωποι δεν σε αντεχουν, μην θεωρησεις ότι σε εγκαταλειπουν αμεσως, παρασυρμένη από τις ορμονικες σου καταιγίδες. Δωσε τη δυνατότητα στους σημαντικους σου άλλους να επανορθώσουν. Αν το κανουν, εισαι κερδισμένη. Αν πάλι όχι, κερδισμενη εισαι και σε αυτή την περιπτωση.

4. Η αγωνια σε κάθε υπερηχο θα γίνει η νεα σου κολλητη φίλη. Κανεις δεν σου είπε ότι η εγκυμοσύνη σου εκτός από ευλογημενη περίοδος θα είναι και στρεσσογονος. Ναι, τείνει να υπαρχει η ιδεατη εικονα της ευτυχισμένης εγκυου που είναι ανεμελη χωρίς εγνοιες. Μεγάλη ουτοπία. Μία εγκυος είναι τόσο ευτυχισμένη, όσο είναι κι αγχωμενη. Είναι φυσιολογικό όταν κυοφορείς να αισθάνεσαι το βαρος της ευθύνης της νέας ζωής που κουβαλας μεσα σου και να επιθυμεις αυτή να είναι υγιής κι αρτιμελής. Καπώς ετσι,προετοιμαζεσαι να υποδεχτεις την πιο ωριμη και υπεύθυνη πλευρα σου με τον ερχομο του μωρου σου. Προσπαθησε με τεχνικές χαλάρωσης να διαχειριστεις το αγχος σου (αναπνευστικη,μυϊκή χαλάρωση/ επικοινωνία και μοιρασμα των συναισθηματων σου/προετοιμασια εαυτου μεσω ενημερωτικών σεμιναριων/ μοιρασμα αγωνιων με τον γυναικολογο σου/συμμετοχη σε ομαδα συμβουλευτικης εγκύων).Μην στεκεσαι παθητικά στο αγχος, αναλαβε δράση! Καπως ετσι, βοηθάς τον εαυτο σου και τον προστατευεις!

5.Θα ακούσεις διάφορα που θα πρέπει να κάνεις ή να μην κάνεις κατά την εγκυμοσυνη σου! «Μη σκύβεις, περπάτα, μην κανεις δουλειες, ξαπλωσε, μην εισαι ορθια, φαε καλύτερα, σταμάτα τη δουλειά, ξεκουρασου». Όλα αυτά δηλωνουν την ανάγκη των αλλων να σε περιποιηθουν κι είναι τόσο ομορφο αυτό. Όταν όμως αρχισει να γίνεται κατι πιεστικο για σενα, απλα πες το. Εσυ γνωρίζεις καλύτερα τις αντοχές του σωματός σου γι αυτό καλύτερα να μη γεμίσεις τον ψυχισμό σου με τις φοβίες των άλλων. Μαθε να ακους τόσο-οσο,γιατι κατι χρήσιμο ενεχει κάθε συμβουλη, ποτε όμως παραπανω από αυτό που σου λεει το δικο σου σωμα. Βέβαια,η αλήθεια είναι πως οταν  καποιες γυναίκες σου μιλουν και σε συμβουλεύουν ταυτιζοντας τη δικη τους εγκυμοσυνη με τη δική σου, αυτό είναι ανωφελο κι επικινδυνο συναμα. Στη δικη μου περιπτωση, όταν μου ελεγαν να ξεκουραστω για να μη γεννησω προωρα, προσπαθούσα απλα να κατανοησω πως αυτή η γυναικα που το λεει αυτό καποτε γεννησε προωρα κι ισως να αισθάνεται κι ενοχικα γι αυτό. Εύκολα οι αλλοι αθελά τους στις περισσοτερες περιπτώσεις, θα σε γεμίσουν με τα δικά τους αγχη. Προσπέρασε τα κι απλα κρατα αποστάσεις από οσους σου το κανουν αυτό συστηματικα.

6.Κεφαλαιο διακοπης από την εργασία σου: Θα μιλήσω για τις γυναικες ελευθερες επαγγελματιες, οι οποιες δεν εχουν κανένα δικάιωμα από το κρατος, καμια προστασία για την μητρότητα. Οι παροχες λιγοτερες από κάθε άλλη ασφαλισμενη έγκυο σε κανουν να αισθάνεσαι πολίτης τελευταίας κατηγορίας. Εδώ, συμβουλη δεν εχω να δωσω απλα μονο να ξερεις πως δεν εισαι η μονη που ειναι θυμωμένη κι όχι δεν φταινε οι ορμονες σου σε αυτή την περίπτωση. Πότε λοιπον διακόπτεις την δουλειά σου όταν εχεις το περιβοητο μπλοκακι; Υπάρχουν δυο ενδεχόμενα: Να διακόψεις ή να σε διακοψουν! Αν διακοψεις εσυ καντο μπαινοντας στο τριτο τριμηνο γιατι είναι καλύτερο να εισαι ξεκουραστη πολύ πριν τον τοκετο και την λοχεια. Μπαινοντας στο τριτο τριμηνο αλλωστε, η κοπωση θα επανέλθει δριμυτερη μαζι με το βάρος που θα νιώθει το σωμα σου, αρα οι αντοχες σου θα πεσουν θελοντας και μη. Αν λοιπον οικονομικοι λογοι δεν το καθιστουν απαραίτητο,σταματα νωρις χωρις τυψεις και δωσε στον εαυτο σου το δικαιωμα στην ξεκουραση στη σημαντική αυτή περιοδο της ζωής σου. Αν ανηκεις στη δευτερη κατηγορία όπου σε διακόπτουν λόγω της εγκυμοσύνης σου, σύνηθες φαινόμενο όχι μονο σε ελευθερους επαγγελματίες, αποχαιρετησε με καλή καρδιά και ρίξε μαυρη πετρα πίσω σου. Μην υπεραναλύεις τι και πως, δυστυχως η ελληνικη πραγματικοτητα είναι αυτή, αποδεξου την και προχωρα.Οταν δεν σε προστατεύει το ίδιο το κράτος που πληρώνεις, δεν πρόκειται αυτό να το κανει κανενας επιχειρηματίας που απλά κοίτα το συμφερον του. Περαστικά μας!

7.Μιλουσα με έναν φίλο συνομιληκο που έγινε προσφατα μπαμπας. Μου ειπε ποσο ωραια κι απλή είναι η πατροτητα,διαφορετικη από αυτό που νόμιζε πριν. Καταληξαμε πως τελικα το κλειδί είναι η συνεργασία στο ζευγαρι γιατι αυτό δημιουργεί χωρο  στη σχεση τους με το παιδί, αλλά και χρονο για τον εαυτό τους. Όταν όλα μοιράζονται, τοτε η χαρά κι ο χρόνος είναι διπλά κι οι λυπες μισές! Ξερεις ,φιλε μου Φάνη, κι η μητρότητα το ίδιο μοιάζει και σε μενα,ωραια κι απλη και διαφορετική απ ο,τιδηποτε αλλο νομιζα. Αντρες και γυναικες μοιαζουμε τοσο πολύ όταν δίνουμε χώρο ο ένας στον άλλο και συναμα δεν τριγωνοποιουμε τις καταστάσεις ανάθέτοντας τις ευθύνες μας σε τριτους (γιαγιαδες, θειες κλπ). Η προσωπική εμπειρία μου εδειξε ότι ένα ζευγάρι με καλή επικοινωνία και αλληλοσεβασμο θα φανεί όταν κληθει να μεγαλώσει ένα παιδί. Εκει στις πρωτες σαραντα μερες της λοχειας,οπου οι πρωτομαναδες κι οι πρωτοπατεραδες δεν γνωριζουν, μαθαινουν ακομη, πότε απελπίζονται, πότε ανακάμπτουν όταν τα καταφέρνουν, γερή βάση είναι η επικοινωνία κι η συνεργασια των δύο γονέων. Κι αληθεια, συμβαινει! Γυναικες, μην καπαρωσετε την μαμα σας για τις πρωτες σαραντα μερες και άντρες μην αφησετε τη γυναικα σας να νιωσει αδυναμη γιατι πολύ απλα εσεις είστε η δύναμή της τωρα. Θυμήστε της το, πως μετα τον τοκετο που την εξάντλησε, η δύναμη της είστε εσεις κι ειστε διπλα της! Ένα ζευγαρι βγαινει ακομη πιο δυνατο όταν πραξει τοιουτοτρόπως, αλλα κι η σχεση του πατέρα με το παιδι αποκτα βαθυτερη διασταση όταν εκείνος είναι από την αρχή τόσο ενεργός. Δοκιμαστε το κι εσεις και δεν θα χασετε!

8.Όχι, η λοχεια δεν ειναι ευκολη υποθεση! Εχει ξενύχτι, αγωνια, νεες προκλήσεις, άγνωστες πληροφορίες. Έχει όμως κι ενθουσιασμο, χαρές και μια αισθηση πληρότητας όταν κρατας αυτό το πλάσμα στην αγκαλιά σου. Από την κοιλιά, στην αγκαλιά τώρα μαζι του αλληλοτρεφεστε με τόση ευλάβεια! Κατανόηση και δεκτικοτητα είναι απαραίτητα να επιδεικνυουν οι οικειοι σας,καθώς η εξάντληση μπορει να φερει εκνευρισμό κι υπερβολή! Η μερα γίνεται νυχτα κι η νυχτα μέρα, ξεχνας τι ημερα είναι, αν εχεις φαει ή όχι,ξεχνας γενικά γιατι το μυαλο σου είναι ολοκληρο εκει, στο μωρακι που ήρθε στον κόσμο σου. Ζήσε την λοχεία γιατι αποτελεί μία μοναδικη εμπειρια εξίσου με την εγκυμοσύνη. Αν νιωσεις ενοχες, φοβίες ή μελαγχολία απευθύνσου σε καποιον ειδικο ψυχικής υγείας, καθότι οι ορμονικες διαταραχές φλερταρουν με την επιλοχεια καταθλιψη. Μη φοβασαι όμως, να μοιραζεσαι είναι το κλειδι, συναισθηματα κι ευθυνες.

9.Κεφάλαιο Επισκέψεις την περιοδο της λοχείας: Δεν θα αναφερθω σε φίλους και γνωστους καθότι αυτοι φύσει και θεσει δεν εχουν αξίωση να επισκεφτούν την λεχωνα. Το θέμα ξεκιναει με τους συγγενεις ειτε πρωτου είτε οποιουδηποτε άλλου βαθμού. Σίγουρα, από αγαπη κι ενδιαφέρον θα θελήσουν να σε επισκεφτούν για να δουν το παιδι σου, όμως γιατι τοση ανυπομονησία;; Ειναι μια τετοια επισκεψη πραγματικά τοσο επειγουσα; Αξιολογησε την κατασταση.Το ζευγαρι θα ορισει πότε θα ξεκινησουν οι επισκεψεις κι αυτό διαφερει από σπιτι σε σπίτι. Δεν υπάρχει κανονας, ουτε πρέπει. Είναι σημαντικο οι συγγενεις να μαθουν να περιμενουν την ετοιμοτητα του ζευγαριου διοτι δεν υπαρχει καποια υποχρεωση για επισκεψεις πουθενά γραμμένη. Σεβασμός απεναντι στη λεχωνα, τον άντρα της που κι οι δυο μαζι παλευουν να προσαρμοστουν στη νεα τους ζωη κι οι εγωισμοι στην ακρη. Είναι τουλάχιστον απαραδεκτο αν σε πιεσουν να δεχτείς νωρίτερα απ ότι θες εσυ μια επισκεψη. Ακου τις αντοχες σου, καθως δεν είναι ωρα για χατηρια. Εξαλλου, στο τελος πάλι καποιος θα σε κρίνει για τις επιλογες σου και τον τρόπο που διαχειριζεσαι την νεα αυτή κατασταση. Επικεντρο λοιπον, θα εισαι εσυ κι η νεα σου οικογενεια, μη δινεις περαιτέρω σημασία σε όποιον δεν θέλει η δεν μπορει να καταλάβει το δικαιωμα σου στην επιλογη των αποφασεων σου.Αν μαλιστα γεννησεις χειμωνα σε περίοδο ιωσεων, παρε τον χρόνο σου και μη νιώσεις υπερβολικός αν αποφυγεις κάθε επισκεψη που μπορει να γινει αργοτερα για την προστασια του βρεφους σου, ακομη και μετα τις σαραντα μερες. Δεν υπαρχει λογος για βιασυνες,ειλικρινα. Βρες εναλλακτικές λυσεις ωστε κι οι συγγενεις να εχουν την επαφή που θελουν με το παιδι με τον τρόπο όμως που εσυ θα επιλεξεις(π.χ επικοινωνια μέσω βίντεο κλήσεων). Θυμήσου πως κάθε γονιός βαζει τους κανονες για το παιδι του αναλαμβανοντας αυτή την ευθυνη. Δεν χρειαζεσαι καποιον κριτή αλλα μονο υποστηριξη. Καλοδεξου οποιον σε ενστερνιζεται και παρε απόσταση απο οποιον επιχειρησει να σε δικασει ή να σε κρινει. Όπως και στην εγκυμοσύνη, έτσι και στη λοχεια, πολλα ξεκαθαρισματα γίνονται και τωρα. Κι ας εισαι ο « περιεργος, ο ιδιοτροπος, ο μικροβιοφοβικός ή ο αντικοινωνικος» γι αυτους. Μη φοβασαι, από κατι τετοια επιβιώνεις πολύ άνετα.

10. Πριν γινω μαμα, ακουγα αυτό που λέγανε πως νιωθεις πληροτητα όταν κανεις παιδι,μια ολοκληρωμενη γυναικα.  Με θυμωνε αυτό καθώς ποτε δεν ενιωθα μιση, αλλα ολοκληρη. Τωρα πια, κατανοω την εννοια της ολοκλήρωσης και πως το εννουν όταν το λενε. Υπαρχει μια πλευρα σου που μονο αν κανεις παιδι, θα την γνωρισεις. Δεν είναι η μητροτητα, αυτή μπορει να την νιωσεις μετουσιωμενη σε διαφορετικα πραγματα π.χ όταν εργαζεσαι με παιδια,πολύ συχνά νιωθεις μανα, όταν δημιουργεις ένα βιβλιο είναι το παιδι σου, όταν φροντιζεις ένα ζωο κ.τ.λ. Είναι η πλευρα της θεωσης που υπαρχει μεσα σου, αυτή που γνωριζεις όταν κανεις παιδι. Ερχεσαι σε επαφη με τον μικρο-μεγαλο Θεο μεσα σου, γιατι πρόκειται για ένα θαύμα. Κατι που ανθρωπινος νους, δεν μπορει να συλλάβει. Κατι υπερβατικο εχει βάλει εδώ τη συμμετοχη του. Αυτή είναι η ολοκληρωση που θα νιώσεις όταν κανεις παιδι. Αν μπορει να περιγραφεί με λογια, μοιαζει με αυτό,με τη θεωση. Θα το δεις.

Χρυσα Βαλαμουτοπουλου
Μαμα και Ψυχολογος

Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

Η Ψυχολογία του Παιδιού με ΔΕΠ-Υ

Οι εκπαιδευτικοί και ραδιοφωνικοι παραγωγοί Κος Φωτης Παντόπουλος και κα Σάντυ Βασιλάκη μας φιλοξένησαν  στην εκπομπή τους  Better Call the Teacher που ηταν αφιερωμενη στο πώς μπορουν οι γονείς κι οι εκπαιδευτικοι να βοηθησουν τα παιδιά με Διαταραχη Ελλειμματικης Προσοχης με ή Χωρις Υπερκινητικοτητα (ΔΕΠ-Υ). 

Η ΔΕΠ-Υ μπορεί να δημιουργήσει πολλές ψυχοσυναισθηματικές δυσκολίες στο παιδί, καθώς επηρεάζει άμεσα τις κοινωνικές του σχέσεις. Για να ακούσετε το ηχητικό απόσπασμα της εκπομπής όπου η παιδοψυχολόγος- Οικογενειακή συμβουλος Msc κα Χρύσα Βαλαμουτοπούλου θίγει το ζήτημα της ψυχολογίας του παιδιού με ΔΕΠ-Υ, πατήστε  Εδώ 
Για να ακούσετε ολόκληρη την εκπομπή, ακολουθήστε το link Better Call the Teacher

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017

Ηρακλειά: Η δύναμη της φύσης απηχεί στην ανθρώπινη ψυχή


Καλοκαίρι του 2016.. Η φυσιολατρική μας διάθεση μάς είχε ακόμη μία φορά κατακλύσει. Και πώς μπορούσαμε να μην ενδώσουμε άλλωστε σε αυτήν, αφού αυτός ο τόπος είναι μαγικός κι ονειρεμένος. Η Ηρακλειά είναι ένα μικρό νησάκι που ανήκει στο σύμπλεγμα νησίδων των Μικρών Κυκλάδων, πολύ κοντά στην αρχόντισσα Νήσο Νάξο.

Αυτόν τον τόπο τον αγάπησα αμέσως και νιώθω πως ήταν αμοιβαίο. Κάτι ένιωσε κι αυτός ο τόπος για εμένα.. Διότι, μου δώθηκε απλόχερα  σε εικόνες, εμπειρίες, ανθρώπους και συναισθήματα. Η πρώτη μου φορά που κολύμπησα σε απόσταση αναπνοής με μιά τεράστια χελώνα Καρέττα, το πρώτο μου ωτοστόπ, η πρώτη μου εξονυχιστική ξενάγηση σε σπήλαιο! Όλα αυτά εδώ, σε αυτόν τον υπερβατικό τόπο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα μεγαλεπήβολα τουριστικά νησιά τριγύρω του. Θα τολμούσα να πω ότι αντιθέτως, τα γύρω μεγαλα νησιά έχουν να ζηλέψουν πολλά από την Ηρακλειά!

Το στοιχείο όμως ενός τόπου που δηλώνει τρανταχτά τον χαρακτήρα του είναι ένα και μοναδικό: οι άνθρωποι του. Οι κάτοικοι, οι οποίοι παλεύουν και αγωνίζονται με ευλάβεια αλλά και αυτοσεβασμό για να ζήσουν. Τους ζηλεύω, γιατί απολαμβάνουν αυτό το μοναδικό προνόμιο, να ζούν σε αυτόν εδώ τον «πλούσιο» τόπο. Ένας πλούτος που ισάξιος του δεν βρίσκεται εύκολα, ένας πλούτος που χρειάζεται να αποκωδικοποιηθεί από ψυχή φυσιολατρική για να εκτιμηθεί δεόντως!
Κάπως έτσι, μέσα σε αυτό το εκστατικό συναίσθημα, συναντήσαμε τον Φάνη σ’ εκείνο το μονοπάτι προς το Σπήλαιο του Άη Γιάννη. Έναν νεαρό άντρα, με παιδικό ενθουσιασμό για τα κάλλη του τόπου του που έσταζε μέλι όταν μιλούσε γι αυτόν. Η τύχη μας μάς οδήγησε σ’ εκείνον, διότι χωρίς τις γνώσεις του για όλες τις σπιθαμές του τόπου του δεν θα μπορούσαμε να είχαμε εξερευνήσει το σπήλαιο μέχρι βαθιά, εκεί στα γλιστερά βράχια, στο σκοτάδι.
Ο Φάνης Γαβαλάς
 Χωρίς φόβο, με εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, μας οδήγησε σε εικόνες που ομολογουμένως δεν έχουμε ξαναδεί. Το φωτεινό του, ενθουσιώδες πρόσωπο ήταν το ίδιο δυνατό όπως οι φακοί που μας φόρεσε στο κεφάλι μας, διότι διαφορετικά η προσπέλαση του χώρου ήταν αδύνατη.


Ο Φάνης είχε μεγάλη ιστορία πίσω του, όπως ο κάθε νέος, άλλωστε της εποχής μας που μαστίζεται από την μεγάλη κρίση, αυτήν την οικονομικο-ηθικο-κοινωνικο-πολιτισμική κρίση που καταδυναστεύει τον σύγχρονο κόσμο και τον φέρνει αντιμέτωπο με τις εσωτερικευμένες του «Λερναίες Ύδρες». Αυτές που κόβεις για να σωθείς, αλλά από κάτω ξεφυτρώνουν διπλά τα εμπόδια της λύτρωσης σου.
«Γεννήθηκα στην Αθήνα,όπου και έζησα μέχρι την ηλικία των εφτά ετών», άρχισε να μας αφηγείται ο Φάνης κατά την πεζοπορική μας διαδρομή. «Οι μνήμες μου από εκεί λίγες και θωλές. Έβλεπα ελάχιστα τους γονείς μου, οι οποίοι δούλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ για να τα βγάζουμε πέρα οικονομικά.Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας το περνούσα με τον αδερφό μου κλεισμένος σε ένα διαμέρισμα. Με τους λίγους φίλους που είχα από το νηπιαγωγείο και αργότερα δημοτικό ποτέ δεν μπόρεσα να συναντηθώ εκτός σχολείου, ήταν επικίνδυνο να παίζεις χωρίς την παρουσία γονέων και οι γονείς ήταν απασχολημένοι. Για καλή μου τύχη, όμως,  οι γονείς μου αποφάσισαν να μετακομίσουμε στην Ηρακλειά,το νησί από το οποίο καταγόταν και διέμενε ο παππούς μου.Εκεί βρήκαν και οι δυο άμεσα δουλειά με την οποία επιβιώναμε αξιοπρεπώς. Τα έξοδα λιγοστά, αισθανόσουν ευτυχισμένος με τα απαραίτητα και όχι τεχνητές ανάγκες. Έντεκα παιδιά ήμασταν όλα κι όλα στο νησί αλλά ήμασταν μία παρέα. Παιχνίδι πριν το σχολείο, παιχνίδι στα διαλείμματα, παιχνίδι από το μεσημέρι έως το βράδυ. Δεν υπήρχε ανάγκη για διάβασμα στο σπίτι μιας και όλες οι απορίες λύνονταν την ώρα του μαθήματος. Η μόνη μας έγνοια ήταν ποιός θα πιάσει πιο πολλά ψάρια ή ποιός θα πετύχει πιο πολλά κουτάκια με τα τόξα που κατασκευάζαμε. Μπάσκετ, ποδόσφαιρο, ξυπόλητοι στην παραλία, μπάνιο, κρυφτό, κυνηγητό. Ήρεμη, ανέμελη και ευτυχισμένη παιδική ηλικία!»

Το ελαφρύ αεράκι φυσούσε καθώς ανηφορίζαμε στο καλοδιάβατο μονοπάτι κι η θέα δίπλα μας συγκλονιστική συνέθετε ένα καταπληκτικό σκηνικό που πλαισίωνε με αρχοντιά τα λόγια του Φάνη....
«Κάπως έτσι έζησα έως ότου έγινα 15 ετών όπου μετακομίσαμε στην Νάξο οικογενειακώς μέχρι να τελειώσω το Λύκειο. Σε σύγκριση με την Ηρακλειά μου φάνηκε σαν τεράστια πόλη! Και ξαφνικά το παιχνίδι σταμάτησε. Εκατοντάδες παιδιά που έπρεπε να εκμεταλλευτούν  τον χρόνο τους ώστε να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις (τα υποτιθέμενα εφόδια του μέλλοντος). Διάβασμα, εργασίες, φροντιστήρια, Αγγλικά, Γαλλικά. Ακόμα και το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο έμοιαζαν λιγότερο διασκεδαστικά. Ομάδες, προπονήσεις, ταξίδια, ανταγωνισμός, να γίνεις καλύτερος και να νικήσεις....» ... «Και έγινα καλύτερος και πέρασα ως φοιτητής Μηχανολόγος Μηχανικός στο Μετσόβιο, ξανά στην Αθήνα, στο ίδιο παλιό μου διαμέρισμα. Επιτέλους, φοιτητική ζωή!Αλλά, ήταν διαφορετική από ό,τι την είχα φανταστεί. Ανταγωνισμός και πάλι. Ποιός θα κρατήσει καλύτερες σημειώσεις? Ποιός θα πάρει μεγαλύτερο βαθμό? Ομάδες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ σχεδόν επαγγελματικές. Κι η πρώτη μου επαφή με κάτι άγνωστο,τα κόμματα.”Έλα σε μας έχουμε τις καλύτερες εργασίες”, ”έλα σε μας διοργανώνουμε τα καλύτερα πάρτυ”. Αν δεν επιλέξεις κανένα είσαι απόκληρος. Πρώτη επαφή και με τον υπολογιστή,ήταν κάτι χρήσιμο που έπρεπε να μάθω.Βέβαια στην πορεία ανακάλυψα ότι είχε και πολλές ελκυστικές παγίδες που με απορρόφησαν,μέσα κοινωνικής δικτύωσης(που στην πραγματικότητα σε έκαναν αντικοινωνικό), παιχνίδια που σου έδιναν την αίσθηση της εύκολης και γρήγορης ανταμοιβής χωρίς κόπο και κίνδυνο αποτυχίας. Δυστυχώς η πίεση και το άγχος με έκαναν να αποδώσω πολύ λιγότερο από τις δυνατότητες μου.»
Ο λόγος του αυθόρμητος κι αυθεντικός κι εμείς αδύναμοι να τον διακόψουμε καθώς κατέθετε τα βιώματά του τόσο αυτούσια, χωρίς ίχνος ενδοιασμού, με θάρρος και τόλμη!

«Ύστερα επιτέλους πτυχίο και ώρα να ξεκινήσω μια καινούρια ζωή! Η αγορά εργασίας όμως στην περίοδο του οικονομικού πολέμου που ζούμε με απογοήτευσε για άλλη μία φορά. Εκατοντάδες βιογραφικά, συνεντεύξεις, μήνες ανεργίας. Η ανεργία σε κάνει και αισθάνεσαι άχρηστος,αποτυχημένος,με κατάθλιψη και χωρίς πραγματική θέληση για ζωή. Ώσπου βρήκα την πρώτη μου δουλειά! Άσχετη με αυτό που σπούδασα,μικροσκοπικός μισθός, στόχοι που έπρεπε να πιάσω,συνθήκες μεσαίωνα. Παρόμοιες συνθήκες αντιμετώπιζε και η σύζυγος μου, την οποία έβλεπα ελάχιστα.» ... «Η πίεση δεν άργησε να με καταβάλλει, μόνο που αυτή την φορά με ώθησε σε κάτι καλό! Παραιτηθήκαμε και οι δύο από τις δουλειές  μας και πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε μόνιμα στην Ηρακλειά! Δύσκολη απόφαση, ποιός τρελός πάει να μείνει μόνιμα σε ένα νησάκι της άγονης γραμμής με 80 κατοίκους? Η πραγματικότητα βέβαια ήταν διαφορετική. Οι ντόπιοι μας υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες! Με την οικονομική υποστήριξη τον γονιών και πολύ προσωπική δουλειά φτιάξαμε την δική μας επιχείρηση, τα ενοιαζόμενα δωμάτια «Μελτέμι»! Την κάθε λεπτομέρεια την σχεδιάζαμε και την κάναμε πράξη με αγάπη, γιατί ήταν κάτι δικό μας και το πονούσαμε, δεν νιώθαμε «σκλάβοι» όπως στο παρελθόν. Πρωινά, μαθήματα κηπουρικής, φωτογραφίας και αστρονομίας, πεζοπορίες, παρατήρηση πτηνών, ξεναγήσεις σε αξιοθέατα, βόλτες με καϊκάκια, δεν άργησαν να κάνουν την επιχείρηση επιτυχημένη! Ο κόπος ήταν πολύς και πάλι, αλλά ένιωθες μια γλυκιά κούραση, όχι εξάντληση ψυχολογική. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού είχα επαφή με χαρούμενους ανθρώπους και έκανα πολλές καινούριες φιλίες! Τον χειμώνα έχω χρόνο να πάω ένα ταξίδι,να μάθω μία ξένη γλώσσα ή κάποιο μουσικό όργανο,να ψαρέψω και να καλλιεργήσω τα λαχανικά μου, να μαγειρέψω το φαγητό που θα ήθελα να φάω. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ότι έχω ελεύθερο χρόνο να περάσω μαζί με την γυναίκα μου και σύντομα το παιδί μου! Εγώ στην Ηρακλειά ξαναβρήκα τον χαμένο μου εαυτό, το χαμόγελο μου!Την αίσθηση ότι είμαι χρήσιμος,ότι είμαι δυνατός και ικανός για τα πάντα, την αισιοδοξία για την ζωή! Η ευτυχία βρίσκεται μέσα μας και παίζει κρυφτό! Ξεκινήστε το παιχνίδι λοιπόν!»

Κάπου εδώ φτάσαμε στον προορισμό μας, το πέρασμα του χρόνου όμως δεν έγινε διόλου αισθητό, αφού πλέον άρχισε να σουρουπώνει κι ο Φάνης είχε κάνει την κατάθεση ψυχής του σε εμάς. Αυτή η κατάθεση, έκανε εμάς ακόμη πιο «πλούσιους» φεύγοντας από αυτό το νησί.. Μάθαμε, κατανοήσαμε πόσο σημαντικό είναι εν μέσω αυτής της εποχής να τολμάς, να ρισκάρεις και να αδράττεις την ευκαιρία που εσύ θα δημιουργήσεις για το μέλλον σου. Διότι, στις μέρες μας, οι ευκαιρίες πλέον κρύβονται μέσα μας, δεν είναι εξωγενείς. Δημιουργούνται από εμάς, για εμάς και στο δικό μας χέρι πάλι είναι να τις αδράξουμε. Γιατί είμαστε η γενιά των αυτοδημιούργητων νέων Ελλήνων που μπορούν να σηκώσουν υπερήφανα το σώμα ψηλά απέναντι σε οποιαδήποτε πηγή ταπείνωσης και υποτίμησης. Να αρχίσουμε ξανά να ελπίζουμε από την αρχή!

Αυτό μας κατέθεσες Φάνη με την δική σου ιστορία! Και σ’ ευχαριστούμε!


Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016

Πώς να ξεγελάσω τις αρνητικές μου σκέψεις;

Η Δρ Λίζα Βαρβογλη
Σας έχει τύχει να μη μπορείτε να κοιμηθείτε επειδή μια επίμονη κακή σκέψη έχει κολλήσει στο μυαλό σας;  Σας έχει τύχει να σκέφτεστε ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα, τον ίδιο διάλογο που κάνατε με κάποιον, ή να «παίζετε» διαρκώς στο μυαλό σας τι θα έπρεπε να είχατε πει ή να κάνει σε μία συγκεκριμένη περίπτωση που σας στεναχώρησε στο παρελθόν;

Οι επίμονες κακές ιδέες έχουν την τάση να σκαλώνουν στο μυαλό, να μας παραλύουν και να μας κάνουν να ‘κολλάμε’, να σκεφτόμαστε αρνητικά και να νιώθουμε στρες, άγχος, στεναχώρια και λύπη.  Έτσι όμως δεν προχωράμε μπροστά στη ζωή μας και χάνουμε την ευτυχία αλλά και τη χαρά της στιγμής.
Πώς μπορούμε να σταματήσουμε τις αρνητικές σκέψεις από το να τρυπώνουν στο μυαλό μας και να μας τυραννάνε;

Καλλιεργήστε Ενσυνειδητότητα (Mindfulness)
Η ενσυνειδητότητα είναι η ικανότητα του ανθρώπου να επικεντρώσει την προσοχή του στο εδώ-και-τώρα χωρίς άλλους περισπασμούς.  Σχετίζεται με την ικανότητα συγκέντρωσης σε αυτό που κάνουμε, χωρίς να μπαίνουμε στον αυτόματο πιλότο και να κάνουμε πράγματα χωρίς να το καταλάβουμε.  Για παράδειγμα, όταν τρώμε ποπκορν βλέποντας μια ταινία και ξαφνικά ανακαλύπτουε ότι μας τελείωσαν χωρίς να το καταλάβουμε, τα έχουμε φάει αφηρημένα, μπουκώνοντας το στόμα μας αλλά χωρίς να συνειδητοποιούμε τι κάνουμε.  Έτσι όμως χάνουμε τη χαρά της στιγμής.  Αντίστοιχα, μπορεί κάποιος να είναι σε μια ωραία παραλία, παράσταση, ή οτιδήποτε και αντί να απολαμβάνει την εμπειρία να σκέφτεται κάτι αρνητικό που τον απασχολεί.
Για να καλλιεργήσετε ενσυνειδητότητα μάθετε να κάνετε πιο αργά και να επικεντρώνεστε σε αυτό που κάνετε.  Για παράδειγμα, αν αποφασίσετε να μαγειρέψετε, παρατηρήστε τα χρώματα και τα αρώματα των λαχανικών, επικεντρωθείτε στο να τα κόψετε προσεκτικά και να ‘ζήσετε’ την εμπειρία σαν να είναι κάτι πρωτόγνωρο και απολαυστικό.  Με αυτό τον τρόπο θα αδειάσετε το μυαλό σας από άλλες σκέψεις και θα ηρεμήσετε.


Καταγραφή σε Ημερολόγιο
Αν οι κακές σκέψεις δε λένε να φύγουν και τριγυρνάνε στο μυαλό σας δημιουργώντας σας στρες, δοκιμάστε να τις καταγράψετε.  Κάντε λίστες με τα πράγματα που σας ανησυχούν, γράψτε στο ημερολόγιο εκτενώς τι σας ζορίζει και για ποιο λόγο.  Στη συνέχεια, αναζητήστε λύσεις ή τρόπους διαχείρισης της κατάστασης και καταγράψτε τους.  Όταν κανείς εκφράζει τις αρνητικές και άσχημες σκέψεις του γραπτά και τις βλέπει απέναντί του, τότε φαίνεται ότι μειώνεται η σημασία τους και ‘ξεφουσκώνουν’.  Αφήστε που η καταγραφή πιθανών λύσεων σας προσφέρει τη θετική αίσθηση ότι έχετε τον έλεγχο της ζωής σας.

Διαλογισμός
Οι έρευνες δείχνουν ότι ο διαλογισμός αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο στο στρες, το άγχος και τις επίμονες κακές σκέψεις που βρίσκονται στη ρίζα τους.  Ο διαλογισμός στόχο έχει να βοηθήσει το άτομο να αδειάσει το νου του από σκέψεις και να βρει ένα εσωτερικό σημείο γαλήνης.  Ένας εύκολος τρόπος να διαλογιστεί κανείς είναι απλώς να κλείσει τα μάτια του και να επικεντρωθεί στην παρατήρηση της αναπνοής του.

Κατευθύνετε την Προσοχή σας σε Κάτι Όμορφο
Κάθε φορά που κάνουμε αρνητικές σκέψεις και σκεφτόμαστε απαισιόδοξα, το μυαλό μας αδειάζει από κάθε τι θετικό και όμορφο.  Ένας τρόπος για να σταματήσετε τη ροή των αρνητικών σχέσεων είναι να επικεντρωθείτε σε κάτι όμορφο.  Στρέψτε την προσοχή σας σε μία ωραία εικόνα ή φωτογραφία, επιλέξτε ένα χόμπι ή δραστηριότητα που σας ευχαριστεί και αφιερώστε σε αυτά λίγο χρόνο καθημερινά.

Άσκηση
Η φυσική άσκηση είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος για να απαλλαγείτε από τις αρνητικές σας σκέψεις.  Δοκιμάστε να περπατήσετε παρέα με ένα φιλικό σας πρόσωπο, να γραφτείτε στο γυμναστήριο και να κάνετε γιόγκα, πιλάτες ή γυμναστική ομαδικά.  Με αυτό τον τρόπο θα αυξηθούν οι ενδορφίνες, οι ορμόνες της ευτυχίας, θα μειωθεί η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες και θα φτιάξει η διάθεση και η αυτοπεποίθησή σας.
Η άσκηση έχει και ένα ακόμα τεράστιο όφελος, πέρα από την ψυχική ηρεμία και καλή διάθεση: επιμηκύνουν τη ζωή των τελομερών (προστατευτικός μηχανισμός που βρίσκεται στην άκρη των χρωμοσωμάτων και προωθούν την σταθερότητα του DNA μας), καθυστερώντας έτσι τη γήρανση και την ασθένεια. 

Γράφει η καθηγήτρια Ψυχολογίας-Συγγραφέας Δρ. Λίζα Βάρβογλη

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Η σύγχρονη μητέρα κι οι ρόλοι της στο μικροσκόπιο, παρέα με τη Ζωή Κρονάκη

Ζωή Κρονάκη  
Πολλαπλοί οι ρόλοι της γυναίκας σήμερα, πολλάπλά τα πρόσωπα και τα μπερδέματα. Ας ξετυλίξουμε λοιπόν το κουβάρι μαζί με τη δημοσιογράφο και founder του http://www.all4mama.gr, κα Ζωή Κρονάκη, η οποία μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία της κι ας βρούμε λύσεις για όλες τις γυναίκες που βιώνουν την καθημερινότητά ψυχοπιεστικά…

Όταν οι ώρες της ημέρας φαντάζουν λίγες..
Αντιμέτωπη με τον αδυσώπητο γρήγορο ρυθμό της καθημερινότητας, μία εργαζόμενη μητέρα προσπαθεί να υπερβάλλει εαυτό προκειμένου να νιώσει ότι ανταποκρίνεται σωστά στις ανάγκες της οικογένειάς της. "Η καθημερινότητα μιας εργαζόμενης γυναίκας με δύο παιδιά σε πολύ μικρές ηλικίες δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παρά μόνο με μία λέξη "τρέλα". Οι ρυθμοί είναι εξουθενωτικοί ,τρέχεις να τα προλάβεις όλα, νιώθεις ότι έχεις μπει στην φόρτιση και μόνο το βράδυ όταν κοιμηθούν τα παιδιά, έχεις δικαίωμα να πεις ότι σου τελείωσαν οι μπαταρίες", αναφέρει η Ζωή Κρονάκη.
Πολύ συχνά, οι μαμάδες που έρχονται για συμβουλευτική υποστήριξη στο γραφείο ενός ειδικού επιστήμονα, μοιράζονται τις ενοχές τους για το πόσο καλές μαμάδες είναι, αν τα καταφέρνουν να αφιερώνουν αρκετό χρόνο για να τα διαπαιδαγωγούν καλά και να τα μεγαλώνουν έτσι ώστε να είναι ευτυχισμένα.
Η Ζωή Κρονάκη βρίσκει τρόπους να οργανώνει τον χρόνο της μέσα στην ημέρα ώστε να μπορεί να αφιερώνει δημιουργικό χρόνο στα παιδιά της καθημερινώς."Πριν γίνω μαμά, οργάνωση υπήρχε μόνο στη δουλειά μου. Σε όλα τα υπόλοιπα, προτιμούσα να μην οργανώνω και να μην προγραμματίζω τίποτα. Άφηνα τη ζωή να με πηγαίνει και ακολουθούσα το ρεύμα της. Από τη στιγμή όμως που γίνεσαι γονιός, προέχουν άλλες ψυχούλες που σε έχουν απόλυτη ανάγκη, συνεπώς δεν μπορεις να μην οργανώνεις τα πάντα. 
Λειτουργώ, λοιπόν, πάντα με σημειωματάκια για να μη χάνομαι στη διάρκεια της ημέρας. Επίσης, φροντίζω αποβραδύς να έχω έτοιμα τα ρουχαλάκια των παιδιών για την επόμενη ημερα, καθώς επίσης να έχω ενημερώσει την γιαγιά ή τον παππού για τυχόν δραστηριότητες των παιδιών που εγώ μπορεί να τύχει να μην προλαβαίνω. Γενικά, οργανώνω έτσι το πρόγραμμά μας ώστε το απόγευμα να έχω ελεύθερο χρόνο για να περνάμε μαζί με τα παιδιά μου."  
Η μητέρα χρειάζεται να κατανοήσει πώς σημασία έχει ο ποιοτικός χρόνος με το παιδί της. Η ποσότητα δεν είναι μεγαλύτερης σημασίας στη σωστή ανατροφή του παιδιού. Μία ώρα ποιοτικό παιχνίδι την ημέρα, ένα παραμύθι και μία καλή συζήτηση λίγο πριν τον ύπνο, προάγουν την καλή συναισθηματική επικοινωνία μεταξύ του παιδιού και της μητέρας. Δεν έχει λοιπόν τόση σημασία πόσες ώρες βρίσκεται στο σπίτι, αλλά το κατά πόσο δίνει βαρύτητα στην ανάπτυξη ποιοτικών σχέσεων με το παιδί της, πόσο μοιράζεται τα συναισθήματά της, πόσο ακούει τα συναισθήματα των παιδιών της, πόσο χώρο δίνει στο παιδί να αναπτύξει την προσωπικότητά του προσέχοντας τον τρόπο με τον οποίο η ίδια το διαπαιδαγωγεί. Αυτό που είναι καλό να επιδιώκουμε είναι το «καλά μαζί» όχι απαραίτητα το «συνέχεια μαζί». 

Γυρνώντας τον φακό εστίασης στη σχέση του ζευγαριού..
Όταν η γυναίκα αποκτά παιδιά, τείνει να παραμελεί όχι μόνο την προσωπική της εικόνα αλλά και τη σχέση με τον σύζυγό της. Όλο της το ενδιαφέρον κι η φροντίδα στρέφεται στο παιδί, με αποτέλεσμα η συζυγική σχέση να μπαίνει στο περιθώριο με καταστροφικές συνέπειες για τη ψυχοσύνθεση του παιδιού αλλά και τη δική της. Η έλλειψη χρόνου, η κούραση από τη φροντίδα του παιδιού, οι πολλαπλές απαιτήσεις του νοικοκυριού την αποδυναμώνουν και την οδηγούν στην αποξένωση από το ρόλο της ως σύζυγος. "O ρόλος της γυναικας είναι πολυσχιδής. Μάλλον εμείς αντέχουμε περισσότερα από τη φύση μας! Έχω ως αρχή μου να μην παραλείπω το κομμάτι της συντρόφου. Πολλές φορές σε παίρνει η μπάλα και ξεχνάς το γεγονός ότι είσαι και γυναίκα. Για μενα είναι σημαντική αυτή η ισορροπία.Δε σημαίνει πως δεν πιέζομαι για να ανταπεξέλθω. Ωστόσο, οι  ανάγκες σου δεν περιορίζονται μόνο στο ρόλο της μαμάς. Θέλεις χρόνο για τον εαυτό σου και για τον σύντροφό σου! Άλλωστε, καλή μαμά είναι η μαμά που νιώθει καλά και πλήρης εσωτερικά!" συνεχίζει η Ζωή Κρονάκη.
Είναι απαραίτητο η γυναίκα να αντιληφθεί πώς μία υγιής οικογένεια στέκεται πάνω σε μία μόνο γερή βάση, που αυτή είναι η σχέση του ζευγαριού. Όταν οι γονείς έχουν μία ποιοτική κι αρμονική σχέση που βασίζεται στο σεβασμό και τη συνεργασία, τότε μόνο τα παιδιά θα μεγαλώσουν και θα εξελιχθούν σε ψυχικά υγιείς προσωπικότητες. Ο νέος ρόλος της μητέρας, δεν αποκλείει τον ρόλο της ως συζύγου. Καλό είναι λοιπόν, τα ζευγάρια να επιδιώκουν να μην χάνουν τον πολύτιμο προσωπικό τους χρόνο μαζί και να επιδιώκουν να αναθερμαίνουν τη σχέση τους και να την επαναπροσδιορίζουν μετά την απόκτηση ενός παιδιού. Χρειάζεται να κατανοήσουμε όλοι πως «Τα ευτυχισμένα παιδιά προέρχονται από ευτυχισμένους γονείς» και πάνω σε αυτό να χτίσουμε τις προσπάθειές μας για ένα καλύτερο μέλλον.
Από την άλλη, η φροντίδα του εαυτού μας φαίνεται να είναι εξίσου σημαντική. Αγαπώ τον εαυτό μου σημαίνει πώς ικανοποιώ τις προσωπικές μου ανάγκες, προσπαθώ να ηρεμώ και να ζητώ χρόνο όταν νιώθω πως πιέζομαι και δεν ξεχνώ να ψυχαγωγώ τον εαυτο μου. Συγκεκριμένα, ο κύκλος των φίλων λειτουργεί για μια γυναίκα το ίδιο ενισχυτικά όπως και για τον άντρα. Η συνάντηση μεταξύ φίλων εκτονώνει, επαναδιοργανώνει και ανασυντάσσει την διαταραγμένη ψυχική ισορροπία μίας γυναίκας. 

Ένα χέρι βοηθείας
Μέσα σε μιά τέτοια δύσκολη καθημερινότητα, ίσως η φράση-κλειδί να είναι "Ζητώ βοήθεια". Η Ζωή αναφέρει: "Φυσικά και ζητάω βοήθεια! Από την μαμά μου, την πεθερά μου και φυσικά τον σύζυγό μου τόσο σε πρακτικό όσο και σε συμβουλευτικό επίπεδο! Ακούω τις συμβουλές τους αλλά πάντα προσπαθώ να τις φιλτράρω. Δεν μου αρέσει η επιβολή. Κάθε μαμά ξέρει καλύτερα τί είναι καλό για τα παιδιά της και πρέπει να ακούει το ένστικτό της. Ωστόσο η οικογένεια σου πάντα έχει καλή πρόθεση να βοηθήσει γι αυτό και όταν με κάτι διαφωνώ προσπαθώ να το αποφύγω πάντα  με διακριτικό και ευγενικό τρόπο. Θεωρώ την καλή προαίρεση των γιαγιάδων δεδομένη!" 
Η συνεργασία με τον σύζυγο στις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των παιδιών είναι πρωταρχικής σημασίας προκειμένου η συνύπαρξη μέσα στο σπίτι να είναι περισσότερο αρμονική με λιγότερες συγκρούσεις. Από την άλλη, η παρουσία των παππούδων με οριοθετημενο τρόπο στη ζωή των παιδιών εξασφαλίζει την αίσθηση της συνέχειας και της ασφαλούς συνδεσης μεταξύ του παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Όλα αυτά αποτελούν σημαντικά κομμάτια του παζλ της αυτοεκτίμησης των παιδιών. Είναι χρήσιμο λοιπόν να σκεφτούμε πως αν το παιδί μας θα έχει καλή αυτοεκτίμηση δεν εξαρτάται μόνο από τη δική μας παρουσία, αλλά χρειάζεται η συνύπαρξη πολλών ανθρώπων, οι οποίοι από τη δική τους θέση ο καθένας, έχει να δώσει διαφορετικά και πολύτιμα πράγματα στα παιδιά μας. 

Η Ζωή Κρονάκη στέλνει το δικό της μήνυμα σε όλες τις γυναίκες:"Η ζωή είναι στιγμές το ίδιο και η ευτυχία. Δόξα το Θεό νιώθω ευτυχισμένη και ευλογημένη και θα δεν θα άλλαζα τίποτε στο εδώ και τώρα γιατί απλά αγαπάω  τη ζωή! Είναι σημαντικό να είμαστε οι πρωταγωνιστές της ζωής μας και να μην αφήνουμε τον χρόνο να φεύγει απλά γκρινιάζοντας! Αν πάρουμε τα ηνία της ζωής μας  στα χέρια μας κάτι μπορούμε να πετύχουμε! Διαφορετικά μένουμε απλοί παρατηρητές χωρίς να έχουμε γευθεί τίποτε!"
Με λίγα λόγια, καλή μαμά είναι η μαμά που είναι ευχαριστημένη από τη δική της ζωή, όχι μόνο σε σχέση με τα παιδιά, αλλά και από την πρόοδο της σε άλλους τομείς της προσωπικής της ανάπτυξης. Τότε μόνο, το παιδί θα λειτουργεί ως μία νέα προσωπικότητα που μεγαλώνει δίπλα σε μία ψυχικά ισορροπημένη μητέρα κι όχι ως προέκταση της που καλείται να εκπληρώσει τα μητρικά απωθημένα.

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ: Ο ρόλος του ως πατέρας

Ο παραδοσιακός ρόλος του πατέρα τον θέλει υπεύθυνο για δύο κυρίως αρμοδιότητες. Πρώτον, φροντίζει να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας και δεύτερον εφαρμόζει «σθεναρά» τη πειθαρχία. Δεν ασχολείται με τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών. Αυτό είναι μία δραστηριότητα που εναπόκειται στα καθήκοντα της μητέρας. Ο ρόλος αυτός είναι σύμφωνος με το στερεότυπο κατά το οποίο οφείλουν να είναι δυνατοί, σκληροί και επιθετικοί στις σχέσεις τους με τους άλλους. Η μικρή τους συμμετοχή στο μεγάλωμα των παιδιών τους μπορεί να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στην ψυχολογική ανάπτυξη των παιδιών και στη δόμηση της προσωπικότητάς τους. Για παράδειγμα, μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, μικρή ανοχή στη ματαίωση, να μη μπορούν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους και να έχουν προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις. Τα παιδιά νιώθουν ότι οι πατέρες τους τα απορρίπτουν. Παρά τα προβλήματα που δημιουργεί στην ανάπτυξη των παιδιών, ο παραδοσιακός πατρικός ρόλος δημιουργεί προβλήματα και στη ψυχολογική ανάπτυξη των ίδιων των πατέρων. Οι ίδιοι αισθάνονται ότι εμποδίζονται να ολοκληρώσουν το «γενεσιουργό δυναμικό» τους, γεγονός που τους γεμίζει με ένα κενό στη συναισθηματική τους ζωή ως πατέρες. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των χωρισμένων πατέρων που νιώθουν άγχος και κατάθλιψη εξαιτίας της μικρής τους συμμετοχής στην ανατροφή των παιδιών τους.

Ενδοψυχικά και διαπροσωπικά εμπόδια που συναντά ο πατέρας τροφός
            Πολλές φορές, στην προσπάθειά τους για περισσότερο ενεργή συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών τους έρχονται αντιμέτωποι με άγχος σε συνειδητό ή ασυνείδητο επίπεδο. Το άγχος τους αυτό οφείλεται στην εκπαίδευση και κοινωνικοποίησή τους στον παραδοσιακό ανδρικό ρόλο στα καθήκοντα του οποίου δεν περιλαμβάνεται η ανατροφή των παιδιών που αποτελεί –όπως έχει αναφερθεί παραπάνω- καθαρά γυναικεία δραστηριότητα.
Ακόμη ένας γενεσιουργός παράγοντας του άγχους τους είναι ο φόβος της αποτυχίας, ανεπάρκειας και ανικανότητας που βιώνουν λόγω της αβεβαιότητάς τους για τις ικανότητές τους σε αυτόν τον τομέα.  Ο φόβος τους αυτός τροφοδοτείται και ενισχύεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  μέσω διαφόρων διαφημίσεων και τον κινηματογράφο μέσω πολλών ταινιών όπου η φροντίδα του παιδιού εναπόκειται στον πατέρα που παρουσιάζεται ανίκανος λόγω της απειρίας του.
            Ωστόσο, τα πιο σημαντικά και βαθιά ενδοψυχικά εμπόδια που συναντούν οι πατέρες στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν στη φροντίδα των παιδιών τους πρέπει να αναζητηθούν στις εμπειρίες τους με τους δικούς τους πατέρες. Προκειμένου λοιπόν να αναπτύξουν εσωτερική συνοχή και μια ικανοποιητική αυτοεκτίμηση, ταυτίστηκαν με τους πατέρες τους που σε γενικές γραμμές δε περνούσαν πολύ καιρό μαζί τους όταν ήταν παιδιά. Αποτέλεσμα της ταύτισης αυτής είναι να βιώνουν άγχος όταν εκδηλώνουν συμπεριφορές που αποκλίνουν από αυτό το πρότυπο.
            Επιπλέον, μερικοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι σοβαρή πηγή ενδοψυχικού άγχους αποτελεί το γεγονός ότι τα αγόρια αρχικά, λόγω του ότι έχουν ανατραφεί από τις μητέρες τους, είχαν ταυτιστεί με το γυναικείο φύλο. Το γεγονός αυτό τους προκαλεί έντονο άγχος γιατί νιώθουν ότι αποτελεί απειλή για την ταυτότητα του φύλου τους και τους ωθεί στο να επιμένουν στην αυστηρή τήρηση διαπροσωπικών ορίων κάτι που δεν είναι εφικτό όταν ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών τους.
            Σε διαπροσωπικό επίπεδο συναντούν εμπόδια στην προσπάθειά τους για περισσότερη συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών τους εξαιτίας «ανοιχτής ή καλυμμένης αμφιθυμίας» της μητέρας. Ενώ δηλαδή η πλειοψηφία των γυναικών αναφέρει ότι θα ήθελε τη βοήθεια των συζύγων τους στη φροντίδα των παιδιών, αυτό, στην πράξη, είναι κάτι που οι ίδιες δεν επιτρέπουν. Δυσκολεύονται να αφήσουν τον ρόλο του «κυρίαρχου γονέα» για δικούς τους προσωπικούς και ψυχολογικούς λόγους. Συνεπώς, μπορεί να είναι πολύ αυστηρές, επικριτικές, να μην αναγνωρίζουν τις προσπάθειες των ανδρών τους και να τις υποβιβάζουν. Τα διαπροσωπικά εμπόδια που συναντούν οι πατέρες είναι πιο ξεκάθαρα στις διαζευγμένες οικογένειες όπου οι πατέρες, προκειμένου να μην έρθουν σε περαιτέρω διενέξεις με τις πρώην συζύγους τους, αναγκάζονται να περνούν πολύ λίγο χρόνο με τα παιδιά τους. Η μικρή τους αυτή συμμετοχή στη ζωή των παιδιών τους, τους προκαλεί άγχος και ανησυχία.

Συνέπειες της αύξησης της συμμετοχής του πατέρα
            Από έρευνες που έχουν γίνει (Radin, 1982), έχει βρεθεί ότι όταν υπάρχει υψηλή πατρική συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών τότε, τα παιδιά έχουν περισσότερο την αίσθηση ότι μπορούν να ασκήσουν έλεγχο στη ζωή τους. Επιπλέον, παρουσιάζουν καλύτερη ανάπτυξη στη γνωστική ικανότητα ιδιαίτερα στον τομέα της γλώσσας. Ακόμη, η αύξηση της πατρικής συμμετοχής στη ζωή των παιδιών συνδέεται με λιγότερο στερεότυπες αντιλήψεις των παιδιών για τους γονεϊκούς ρόλους (Radin,1982 Sagi,1982). Έρευνες σε διαζευγμένες οικογένειες (Abarbanel,1979 Luepnitz,1982 Steinman,1981) έχουν δείξει ότι υψηλό επίπεδο πατρικής συμμετοχής ωφελεί τα παιδιά και συντελεί στην καλή προσαρμογή τους. Στις οικογένειες με κοινή επιμέλεια, τα παιδιά δε νιώθουν ότι χάνουν τη σημαντική σε αυτά σχέση με τον πατέρα τους (Hetherington&Hagan,1986).
            Από την πλευρά τους οι πατέρες, όσο περισσότερο ενεργά συμμετέχουν στην ανατροφή των παιδιών τους, τόσο πιο πολύ αισθάνονται ότι μπορούν να κατανοούν τις ανάγκες των παιδιών τους και να είναι ευαισθητοποιημένοι σε αυτές. Ακόμα, απολαμβάνουν το χρονικό διάστημα που περνούν με αυτά και νιώθουν την εγγύτητα που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Όλα αυτά συμβάλλουν και ευνοούν την αίσθηση σιγουριάς και αποτελεσματικότητας για τους εαυτούς τους (Russell,1986). Συχνά, η αυξημένη επαφή και ευθύνη οδηγεί στην αύξηση των συγκρούσεων με τα παιδιά. Παρόλα αυτά όμως, η πλειοψηφία των πατέρων αναφέρει ότι αποκομίζει μεγάλη ικανοποίηση από τον γονεϊκό ρόλο (Russell&Radin, 1983).
            Όσο αυξάνει η συμμετοχή των ανδρών στην ανατροφή των παιδιών, τόσο μειώνεται το φορτίο που έχουν οι μητέρες, οι οποίες έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή τους. Αυτό τις κάνει να νιώθουν περισσότερο αυτόνομες και να έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση. Ωστόσο, υπάρχει και η μειοψηφία που νιώθει έντονη δυσαρέσκεια γιατί αισθάνονται πως μειώνεται η επαφή τους με τα παιδιά και η επιρροή τους πάνω τους.

Δυσλειτουργικοί τύποι σχέσεων πατέρα-παιδιού
            Η ελλιπής και δυσλειτουργική πατρική συμμετοχή στη φροντίδα των παιδιών πολλές φορές προκαλεί προβλήματα συμπεριφοράς ή συναισθηματικά προβλήματα στα παιδιά, στους ίδιους και στις οικογένειες. Οι πιο συνηθισμένες δυσλειτουργικές σχέσεις πατέρα-γιου είναι η αποδέσμευση, η σύγκρουση, η συμμαχία και η κακοποίηση.
            Στην αποδέσμευση η συμμετοχή του πατέρα στην καθημερινή ζωή του παιδιού είναι μικρή έως ανύπαρκτη. Την απουσία αυτή το παιδί την εκλαμβάνει ως απόρριψη με αποτέλεσμα να έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί είτε παρουσιάζει διαταραχές διαγωγής είτε πάσχει από κατάθλιψη.
            Στη σύγκρουση ο πατέρας παρουσιάζεται ως μία αυταρχική, αυστηρή, τιμωρητική προσωπικότητα που επιβάλλει τη πειθαρχία. Το παιδί συνήθως δυσκολεύεται να ελέγξει τη συμπεριφορά του και γίνεται επιθετικό.
            Στη συμμαχία αναπτύσσεται μία «ανοιχτή ή καλυμμένη συμμαχία» μεταξύ πατέρα και παιδιού. Αυτός ο τύπος είναι πιο συχνός στις σχέσεις πατέρα-κόρης παρά πατέρα-γιου.
            Τέλος, η κακοποίηση είναι ο πιο ακραίος τύπος δυσλειτουργικής σχέσης πατέρα-παιδιού και αφορά τη σωματική ή τη σεξουαλική κακοποίηση. Οι πατέρες που κακοποιούν το παιδί τους έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολεύονται να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους και δεν μπορούν να αντέξουν τις ματαιώσεις. Συνήθως, αυτοί που έχουν προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση, το αρνούνται κατηγορηματικά και όταν αναγκαστούν να το παραδεχτούν προσπαθούν μέσω της εκλογίκευσης να δικαιολογηθούν λέγοντας ότι με αυτόν τον τρόπο δείχνουν την αγάπη τους.

Πηγή: Άνδρες σε θεραπεία-  ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ των METH L. RICHARD, PASICK ROBERT, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, έτος 2000.




Σάββατο 2 Μαΐου 2015

ΑΣΚΗΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ: Διερεύνηση δεσμών-συναισθημάτων

Υλικά: Φωτογραφίες του παιδιού και της οικογένειάς του σε διαφορετικές ηλικιακές περιόδους.

Οδηγίες
1ο Στάδιο 
Προτρέπουμε το παιδί να διαλέξει μία φωτογραφία οικογενειακή για κάθε ηλικιακή περίοδο (βρεφική, πρώιμη παιδική, σχολική ηλικία και προεφηβική-ανάλογα με την τωρινή του ηλικία)

2ο Στάδιο
Στη συνέχεια, το ενθαρρύνουμε να περιγράψει την καθεμιά φωτογραφία (που βρίσκεται, πως πέρασε, πώς ένιωσε).

3ο Στάδιο
Στη συνέχεια, το παιδί καλείται να παρατηρήσει τη θέση των προσώπων μέσα στη φωτογραφία (ποιοι στέκονται συνήθως δίπλα δίπλα, ποιοι είναι απομακρυσμένοι) και να συγκρίνει παλιότερες με καινούριες φωτογραφίες με βάση αυτό το κριτήριο.

4ο Στάδιο   
Τέλος, γίνεται συζήτηση των αποτελεσμάτων της σύγκρισης των φωτογραφιών και αναγωγή τους στις πραγματικές τρέχουσες σχέσεις των προσώπων.



Σημειώσεις:
Η δραστηριότητα αυτή έχει ως στόχο την διερεύνηση της σχέσης που διατηρεί το παιδί με τα οικογενειακά του πρόσωπα κατά το πέρασμα του χρόνου. Τελικά πόσο μπορεί μία φωτογραφία (θέση, στάση σώματος) να μας δείξει την ποιότητα των  σχέσεων (στενές ή απομακρυσμένες) που υπάρχουν μέσα στην οικογένεια;
Παραλλαγή – επέκταση:
Ως επέκταση, μπορούμε να προσθέσουμε φωτογραφίες με φίλους ή κάποια σημαντικά πρόσωπα της ζωής του παιδιού (π.χ. δάσκαλος). Με τον ίδιο τρόπο, το παιδί καλείται να μιλήσει για τις σχέσεις που είχε κατά τη περίοδο της λήψης της φωτογραφίας και τις σχέσεις που διατηρεί ή όχι κατά τη τωρινή περίοδο.






Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

ΑΣΚΗΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ


Υλικά: Κόλλες αναφοράς Α4, Μαρκαδόρους και ξυλομπογιές , μολύβι, γόμα

Οδηγίες
1ο Στάδιο 
Προτρέπουμε το παιδί να κλείσει τα μάτια του και να φανταστεί το σώμα του.

2ο Στάδιο
Στη συνέχεια, το ενθαρρύνουμε  να το ζωγραφίσει σε μία κόλλα αναφοράς.

3ο Στάδιο
Στη συνέχεια, χωρίζουμε το σώμα που ζωγράφισε το παιδί σε τρία μέρη. 1.Πρόσωπο 2. Άνω μέρος σώματος (μέχρι τη μέση) 3. Κάτω μέρος σώματος . Το παιδί καλείται να γράψει δίπλα σε κάθε ένα από τα τρία αυτά μέρη τα θετικά και τα αρνητικά χαρακτηριστικά του.

4ο Στάδιο   
Το παιδί καλείται να γράψει δίπλα σε κάθε αρνητικό χαρακτηριστικό ένα θετικό σχόλιο των σημαντικών άλλων που έρχεται σε σύγκρουση με αυτό που πιστεύει το παιδί για το συγκεκριμένο μέρος του σώματός του.




Σημειώσεις:
Η δραστηριότητα αυτή έχει στόχο την  βελτίωση της αυτοεικόνας των παιδιών με θέματα χαμηλής αυτοεκτίμησης. Τελικά πόσο πολύ υποτιμούμε το σώμα μας και πόσο του προσδίδουμε την αξία που του αρμόζει;
Παραλλαγή – επέκταση:
Ύστερα από καιρό, μπορούμε να επαναλάβουμε αυτή τη δραστηριότητα για να δούμε τι έχει αλλάξει στα θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά που αποδίδει το παιδί στο σώμα του.