ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΦΟΒΙΕΣ ΜΕ FREE DOWNLOAD

Το παραμύθι  "Ένας φοβιτσιάρης λαγός" της παιδοψυχολόγου-συγγραφέως Χρύσας Βαλαμουτοπούλου είναι ένα συγγραφικό έργο ψυχοπαιδαγωγικού χαρακτήρα το οποίο μπορεί να αποτελέσει εργαλείο παρέμβασης για τoυς φόβους, τις φοβίες και τις κρίσεις πανικού στα παιδιά. 
Το υλικό αυτό απευθύνεται σε ψυχολόγους, ψυχοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς αλλά και σε όλους τους ειδικούς που ασχολούνται με παιδιά ηλικίας 5 έως 10 ετών και θέλουν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους. Επίσης, οι γονείς θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτό το υλικό για τα παιδιά τους καθώς είναι ευανάγνωστο, ευχάριστο και εύχρηστο. 
Στο παραρτημα του παραμυθιού περιλαμβάνονται ασκήσεις ψυχοσυναισθηματικής αγωγής.

Μέσα σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει, όλοι μας μπορεί να εκδηλώσουμε φόβους. Όπως ο ήρωας του παραμυθιού, ο Φοβούλης που είναι συνεχώς τρομαγμένος. Πολλά ξαφνικά πράγματα που θα συμβούν στην ζωή του τον τρομάζουν. Τελικά, θα τα κάταφέρει να νιώσει καλύτερα; Μόνος του ή με βοήθεια; Θα του φαίνεται ο κόσμος λιγότερο απειλητικός; Ανακαλύψτε τις απαντήσεις μέσα σε αυτό το παραμύθι και τολμήστε να δοκιμάσετε κι εσείς κάποιες από τις τεχνικές του ήρωα.

Για να κατεβάσετε ΔΩΡΕΑΝ το παραμύθι και να το εκτυπώστε κατά βούληση πατήστε πάνω δεξιά στην εικόνα σε μορφή pdf (μπορεί να διαβαστεί σε Windows PC/PocketPC, Mac OS, Linux OS, Apple iPhone/iPod Touch) μέσα από οποιοδήποτε πρόγραμμα αναγνωσης για Pdf αρχεία.

Εναλλακτικώς, μπορείτε να πατήσετε εδώ και να το κατεβάσετε μέσα από τη διεθνή πλατφόρμα της Lulu η οποία είναι μία διεθνής ηλεκτρονική πλατφόρμα αυτοεκδόσεων και συγγραφής βιβλίων με παραγωγή δύο εκατομμυρίων τίτλων στο ενεργητικο της έως το 2014. 

Read More

Άσκηση ψυχολογίας για παιδιά: ΕΓΩ ΚΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Υλικά: Κόλλες αναφοράς, μολύβι, γόμα

Οδηγίες

1ο Στάδιο	Προτρέπουμε το παιδί να γράψει σε ένα χαρτί μία λίστα με τα ονόματα των «ηρώων» που θέλει να χρησιμοποιήσει στην ιστορία που θα φτιάξει. Οι «ήρωες»  θα είναι πρόσωπα από την ζωή του ( η μητέρα του, ο πατέρας του, αδέλφια, φίλοι, συγγενείς, δάσκαλοι, το ίδιο το παιδί)
2ο Στάδιο	Στη συνέχεια,το ενθαρρύνουμε να γράψει μία ιστορία με κεντρικά συναισθήματα τον θυμό και τον φόβο. Το παιδί διαλέγει ποια πρόσωπα θα χρησιμοποιήσει και φτιάχνει την ιστορία.
3ο Στάδιο	Στη συνέχεια, το παιδί καλείται να γράψει μία ιστορία με κεντρικά συναισθήματα την χαρά και την λύπη. Το παιδί διαλέγει ποιά πρόσωπα θα χρησιμοποιήσει και φτιάχνει την ιστορία.
4ο Στάδιο	Τέλος, το παιδί διαβάζει τις ιστορίες που έγραψε και ακολουθεί συζήτηση για τις επιλογές που έκανε (αντιστοίχηση προσώπου και συναισθήματος-  γιατί επέλεξε/συνδύασε το συγκεκριμένο συναίσθημα με τον συγκεκριμένο ήρωα- συμβαίνει και στην πραγματικότητα αυτό;)

Σημειώσεις: Η δραστηριότητα αυτή έχει στόχο την διερεύνηση της εικόνας που έχει το παιδί για τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής του. Από ποιά συναισθήματα διακατέχονται αυτοί; Με ποιό συναίσθημα έχει ταυτίσει τον καθένα; Επίσης, μπορεί να διερευνηθεί η πολυπλοκότητα των σχέσεων του παιδιού με τους άλλους ήρωες.

Παραλλαγή – επέκταση: Μετά την αφήγηση των ιστοριών, μπορεί να ακολουθήσει δραματοποίηση τους μέσω ενός θεατρικού παιχνιδιού.

Read More

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ: Έχεις γράμμα...

Υλικά: Κόλλες Α4 Οδηγίες Ιο Στάδιο Προτρέπουμε το παιδί να επιλέξει ένα πρόσωπο του περιβάλλοντός του και να του γράψει τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του. 2ο Στάδιο Στη συνέχεια, γράφουμε κι εμείς ένα γράμμα  σε ένα πρόσωπο. 3ο Στάδιο Στη συνέχεια, διαβάζουμε φωναχτά ο ένας το γράμμα του άλλου. 4ο Στάδιο    Τέλος, ακολουθεί συζήτηση  σχετικά με τα συναισθήματα που υπάρχουν σε κάθε γράμμα και τα θέματα που προκύπτουν ως προς τη σχέση μας με το πρόσωπο που διαλέξαμε. Σημειώσεις: Η δραστηριότητα αυτή έχει ως στόχο την  κοινωνικοσυναισθηματική έκφραση των παιδιών και προτείνεται σε περιπτώσεις που το παιδί έχει χάσει λόγω θανάτου κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. Ωστόσο, αυτή η άσκηση μπορεί να πραγματοποιηθεί και για άλλες περιπτώσεις (π.χ αγαπημένα πρόσωπα  με τα οποία έχουμε δυσκολίες στην επικοινωνία, είτε λόγω πραγματικής είτε λόγω συναισθηματικής απόστασης). Παραλλαγή – επέκταση

Ως  παραλλαγή αυτής της άσκησης, προτείνουμε να γράψουμε μαζί ένα γράμμα ο ένας προς τον άλλο, μέσα στο οποίο να αποκαλύπτουμε συναισθήματα (θυμός, χαρά, αγωνία, φόβος, ζήλια) και σκέψεις ή παράπονα.

Read More

ΑΣΚΗΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ

Η παρακάτω δραστηριότητα χρησιμοποιείται κυρίως με παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά (επιθετικότητα) με στόχο της ενίσχυση της συγκινησιακής τους αμοιβαιότητας (δλδ. η ικανότητα της αναγνώρισης συναισθημάτων που προκαλούμε στους άλλους).

Οδηγίες

1ο Στάδιο	Προτρέπουμε το παιδί να γράψει μία ιστορία στο τρίτο πρόσωπο για έναν ήρωα που πηγαίνει στο σχολείο.
2ο Στάδιο	Εισάγουμε στις ιστορίες του παιδιού έναν ήρωα (π.χ. έναν συμμαθητή του κεντρικού ήρωα) ο οποίος δημιουργεί προβλήματα μέσα στην τάξη και ενοχλεί, χτυπάει  συνέχεια τον κεντρικό ήρωα του παιδιού. Το παιδί καλείται να προσαρμόσει την ιστορία του, καταγράφοντας συναισθήματα που του δημιουργούνται με «τον εισαγόμενο» ήρωα.
3ο Στάδιο	Αυτή τη φορά, εισάγουμε στις ιστορίες του παιδιού έναν ήρωα (π.χ. έναν συμμαθητή του κεντρικού ήρωα) ο οποίος βοηθάει τον κεντρικό ήρωα, είναι καλός φίλος και περνούν ευχάριστα μαζί. Το παιδί καλείται να προσαρμόσει την ιστορία του, καταγράφοντας συναισθήματα που του δημιουργούνται με «τον εισαγόμενο» ήρωα.
4ο Στάδιο	Τέλος, ακολουθεί συζήτηση για ποικίλα θέματα όπως «με ποιον από τους δύο εισαγόμενους ήρωες μοιάζεις περισσότερο όταν είσαι στο σχολείο; Τί συναισθήματα μπορεί να νιώθουν οι συμμαθητές σου για εσένα; Τί συναισθήματα σου δημιουργήθηκαν όταν έγραφες τη ιστορία;»

Read More

ΑΣΚΗΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ: Τί μπορεί να κρύβεται πίσω από μία "κακή" συμπεριφορά;

Υλικά: Παραμύθια κλασσικά και μοντέρνα, κόλλες αναφοράς, μολύβι, γόμα.

Οδηγίες

1ο Στάδιο	Προτρέπουμε το παιδί να γράψει σε ένα χαρτί μία λίστα με τα ονόματα των "κακών" ηρώων των παραμυθιών που έχει μπροστά του.
2ο Στάδιο	Στη συνέχεια, ενθαρρύνουμε να διαλέξει τον ήρωα που είναι ο χειρότερος όλων των κακών και να αιτιολογήσει  την επιλογή του. (Γιατί επέλεξες αυτόν τον ήρωα ως τον χειρότερο; Τι έκανε; Τι συνέπειες είχαν οι πράξεις του στους άλλους ήρωες των παραμυθιών;)
3ο Στάδιο	Στη συνέχεια, το παιδί καλείται να  δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του "κακού" ήρωα. Σε αυτό το σημείο, μπορούμε να κάνουμε ερωτήσεις στο παιδί για να το βοηθήσουμε. (Τι πιστεύεις ότι οδήγησε τον "κακό" ήρωα να φερθεί έτσι;  Πιστεύεις ότι νιώθει μοναξιά/ανημπόρια; Πιστεύεις ότι πήρε/έδωσε αγάπη; Θεωρείς ότι έχει φίλους και πώς μπορεί να νιώθει γι αυτό; Θεωρείς ότι  είναι κατά βάθος πραγματικά κακός;)
4ο Στάδιο	Τέλος, ακολουθεί συζήτηση  σχετική με το τι θα μπορούσε να είχε κάνει διαφορετικό ο "κακός" ήρωας  ώστε να αναδείξει το "καλό" κομμάτι που κρύβει μέσα του και να προσεγγίσει  τον έξω κόσμο με θετικότερα αποτελέσματα.

                             

Σημειώσεις: Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί με παιδιά που έχουν θέματα παραβατικότητας και αντικοινωνικότητας. Ο «κακός» δεν είναι απαραίτητα κατά βάση κακός, αλλά καθοδηγείται από σκληροτράχηλα και θυμωμένα εσωτερικά του κομμάτια που τελικά δεν τον οδηγούν σε καλά μονοπάτια. Με αυτό τον τρόπο, τα παιδιά αυτά θα ταυτιστούν με τον κακό ήρωα και θα  κατανοήσουν τις πιθανές αιτίες της «κακής» τους συμπεριφοράς. Επιπλέον, θα μπορέσουν να απενεχοποιηθούν και να αποστασιωποιηθούν από την ταμπέλα του «κακού» παιδιού.

Παραλλαγή – επέκταση: Μετά την αφήγηση των ιστοριών, μπορεί να ακολουθήσει δραματοποίηση τους μέσω θεατρικού μεταξύ μας ή μέσω κουκλοθεάτρου.

Read More

ΕΦΗΒΕΙΑ: Η εναντιωματική συμπεριφορά απέναντι στους γονείς

Κατά την εφηβική ηλικία, η σμίλευση ενός περισσότερο ανεξάρτητου εφήβου συμβαίνει μέσα από την αντιδραστική συμπεριφορά. Παρατηρούμε, λοιπόν, ο εφήβος να συνηθίζει να γίνεται ανυπάκουος, να αντιμιλά ή ακόμη και να έχει επιθετική συμπεριφορά.

Αρχικά, είναι καλό να αναρωτηθούμε τί θέλει να καταφέρει ο έφηβος μέσα από αυτή τη στάση του. Είναι καλό να κατανοήσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να δοκιμάσει τα όρια της οικογένειας και να δει πόση ισχύ έχει η παρουσία του μέσα στην οικογένεια. Συνεπώς, αυτό αποτελεί ένα φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας της  ανάπτυξης.

Έπειτα, είναι σημαντικό να εντοπίσουμε ποιά είναι η συμπεριφορα εκείνη που δεν είναι αποδεκτή εκ μέρους μας. Στην περίπτωση που ο έφηβος εκδηλώνει πολλές μη αποδεκτές συμπεριφορές, τότε προτείνουμε να τις ιεραρχήσει  ο γονέας από τις περισσότερο σοβαρές έως τις λιγότερο. Κάπως έτσι, θα μπορέσει ευκολότερα να οργανωθεί κι ο ίδιος ως προς τη διαχείριση της κατάστασης.

Εν συνεχεία, είναι σημαντικό να δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας προτού δράσει. Δηλαδή, αν έχετε θυμώσει πολύ από το αντιμίλημα του παιδιού σας, καλό είναι να μην πράξετε κάτι παρορμητικά. Πάρτε τον χρόνο σας, εν ανάγκη μπορείτε να κάνετε αναπνευστική χαλάρωση αν χρειαστεί και κατόπιν να του ζητήσετε να μιλήσετε ήρεμα. Είναι χρήσιμο να θυμάστε πως ό,τι δίνετε, θα πάρετε πίσω. Ένας γονέας που αντιδρά σπασμωδικά, επιπλήττει κι είναι τιμωρητικός, θα καταφέρει να έχει εναν έφηβο ο οποίος θα είναι συνεχώς θυμωμένος, εναντιωματικός και πολλές φορές ανεξέλεγκτος.

Κατόπιν, αφού η κατάσταση έχει ηρεμήσει, μπορούμε να προσεγγίσουμε τον έφηβο και να του ζητήσουμε να επικοινωνήσουμε αυτό που έχει συμβεί. Μπορούμε να του πούμε πως αισθανόμαστε με αυτή τη συμπεριφορά του και να του ζητησουμε να μας πει κι εκείνος πως νιώθει και τί τον κάνει να καταφεύγει σε αυτήν. Μπορούμε έτσι μαζί να ανακαλύψουμε τι μπορεί να πυροδοτεί περισσότερο τη σύγκρουση μεταξύ μας, κι έτσι μαζί να προσπαθήσουμε για την αλλαγή. Σε περίπτωση που εκείνος αρνηθεί να συζητήσει, δεν επιμένουμε. Όμως, σύντομα τον επαναπροσεγγίζουμε όταν πάλι το κλίμα της συνάντησης θα είναι ευνοϊκό.

Να θυμάστε πως μερικές φορές, η λύση δεν έρχεται άμεσα και πώς ο χρόνος είναι εκείνος που θα δείξει ποιό θα είναι το αποτέλεσμα. Από τη δική σας πλευρά, είναι σημαντικό, να έχετε σταθερή μη δεκτική στάση απέναντι στο αντιμίλημα, να είστε συντονισμένοι ως γονείς με αυτή τη στάση και φυσικά να επικοινωνείτε τα συναισθήματα σας με τον έφηβο. Να είστε σίγουροι, πώς ακόμη κι αν δείχνει ότι δεν τον ενδιαφερει πώς αισθάνεστε, κατά βάθος αυτό δεν αληθεύει. 

Read More

Προσωπικά δεδομένα εφήβου: Πώς να "μπείτε" στην απαγορευμένη ζώνη

Κατά την περίοδο της εφηβείας, η ανάγκη του εφήβου για ανεξαρτησία και χαραξη μίας νέας πορείας, λιγότερο εμπλεγμένης με αυτή των γονέων, είναι ζωτικής σημασίας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, ο έφηβος έχει περισσότερο την επιθυμία της απομόνωσης του, η οποία έχει έναν «ιερό» σκοπό: τον επαναπροσδιορισμό του ως άνθρωπο, ως οντότητα. Η απομόνωση αυτή, που λειτουργεί ως «δικλείδα ασφαλείας» για τον έφηβο, πολλές φορές ανησυχεί τους γονείς. Κάποιοι δεν μπορούν εύκολα να την αποδεχτούν ως φυσική εξέλιξη της ανάπτυξης του παιδιού τους με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται συχνά συγκρούσεις. Νοιώθουν πώς πλέον γνωριζουν λιγότερα προσωπικά του δεδομένα κι ίσως μερικές φορές να αισθάνονται ότι το παιδί τους τούς αποκλείει από τη ζωή του.

Συμβουλή αντιμετώπισης  #1:

Ψυχραιμία

Το παιδί χρειάζεται χώρο και χρόνο ώστε να μπορέσει να προχωρήσει με υγιή τρόπο την νέα αναπτυξιακή φάση που απλώνεται μπροστά του. Σας χρειάζεται περισσότερο ως συμμάχους παρά ως αντιπάλους. Προσπαθήστε να θυμηθείτε τις δικές σας εμπειρίες όταν ήσαστε έφηβοι και σκεφτείτε τελικά πώς θα θέλατε να είχαν συμπεριφερθεί οι δικοί σας γονείς ώστε να τους νοιώθατε περισσότερο κοντά σας; Πάρτε κι εσείς τον χρόνο και τον χώρο σας, μείνετε περισσότερο με τον εαυτό σας και τις αναμνήσεις σας. Κάπως έτσι, ο βαθμός κατανόησης των αναγκών του παιδιού σας μπορεί να αυξηθεί σημαντικά.

Συμβουλή αντιμετώπισης #2

Επιτρεπτική και συμβιβαστική στάση απέναντι στα «μυστικά»

Πολλές φορές το παιδί σας, δεν θα θέλει να μοιράζεται μαζί σας τα προσωπικά του δεδομένα. Τα μυστικά του πλέον αποκτούν νέα διάσταση κι είναι πολύ σημαντικά για εκείνον. Καλό είναι να μην πιέζετε για να μάθετε κάτι π.χ αν έχει κάποια ερωτική σχεση ή αν καπνίζει. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να διαταράξετε τη σχέση εμπιστοσύνης σας με το παιδί σας. Η επιτρεπτική στάση σας απέναντι στο δικαίωμα του να κρατάει μυστικά θα δείτε πως θα σας δικαιώσει, καθώς έτσι το παιδί σάς νιώθει περισσότερο ως σύμμαχο του. Αυτό όμως που μπορείτε να κάνετε είναι να δείχνετε ενεργά το ενδιαφέρον σας π.χ μπορείτε να του πείτε: «Να ξέρεις, πώς όποτε με χρειαστείς θα είμαι εδώ για σένα» ή «Ανησυχώ μερικές φορές για σένα, όποτε το νιώσεις πως θέλεις να μου μιλήσεις, είμαι διαθέσιμος» ή «Σε εμπιστεύομαι, όμως όλοι μας, κι εγώ στην ηλικία σου, έχουμε ανάγκη για μία συμβουλή, αρκεί μόνο να την ακούσεις και κατόπιν ελεύθερα κάνεις τις επιλογές σου». Με αυτόν τον τρόπο, δείχνετε πώς έχετε κατανοήσει πως δεν έχετε πλέον εσείς τον έλεγχο της ζωής του παιδιού σας, κάτι που του παρέχει αυτοπεποίθηση και το δικαίωμα να κάνει λάθη για τα οποία όμως δεν θα κριθεί αυστηρά από τους γονείς του.

Συμβουλή αντιμετώπισης #3

Μιλήστε με ερωτήσεις

Αν παρόλα αυτά, αντιληφθείτε πώς κάτι επικίνδυνο για τη ζωή του παιδιού σας συμβαίνει καλό είναι να του ζητήσετε να μιλήσετε όταν θα είναι κι εκείνο διαθέσιμο. Για παράδειγμα πείτε του: «Θα ήθελα μια μέρα να βγούμε μια βόλτα να συζητήσουμε. Δες κι εσύ τον χρόνο σου και το κανονίζουμε» ή «Έχω ανάγκη να συζητήσω μαζί σου κάτι που με ανησυχεί, θα μπορούσες κάποια στιγμή κι εσύ;». Όταν, λοιπόν έρθει η ώρα του διαλόγου, αποφύγετε να έχετε επικριτική και κάθετη στάση απέναντί του. Μιλήστε με: «Μήπως θα ήταν καλύτερα...;» ή «Αναρωτιέμαι αν θα σε βοηθούσε....;» ή «Τι πιστεύεις ότι θα ήταν καλύτερο για σένα...;». Αφήστε τον έφηβο να βρει τις απαντήσεις που του ταιριάζουν και αποφύγετε να δίνετε μασημένη τροφή. Αποδεχτείτε ότι και πάλι μπορεί να μην καταφέρετε να μάθετε την αλήθεια που θα θέλατε, όμως αυτό που θα καταφέρετε σίγουρα ειναι να χτίσετε μία γερή γέφυρα επικοινωνίας με το παιδί σας. Αυτή η γέφυρα είναι το εχέγγυο για μία πιο ασφαλή ζωή του παιδιού σας ανεξάρτητα με τις επιλογές του.

Επικίνδυνες συμπεριφορές στις οποίες καλό είναι να επέμβετε με τον υποδεδειγμένο τρόπο είναι όταν έχετε την υποψία ότι:

• κλέβει χρήματα από το πορτοφόλι σας ή απουσιάζουν αντικείμενα από τον χώρο του σπιτιού
• ασχολείται περισσότερο από τρεις ώρες την ημέρα με παιχνίδια στο διαδίκτυο
• έχει συχνά μώλωπες ή τραυματίζεται
• μπλέκει συχνά σε καβγάδες στο σχολείο
• αρνείται να πάει σχολείο
• είναι έντονα προκλητικός κι επιθετικός (λεκτικά και σωματικά)
• ξαφνικά τρώει ελάχιστα ή υπερβολικά
• κοιμάται ελάχιστες ή υπερβολικές ώρες

Συμβουλή αντιμετώπισης #4

Η καλύτερη στάση είναι «η πρόληψη»

Είναι χρήσιμο με την είσοδο του παιδιού στην προεφηβεία δηλαδή στα 11-12 έτη ζωής του, να κάνετε αφηρημένες συζητήσεις όπου μέσω ερωταπαντήσεων θα μπορέσετε να τον προετοιμάσετε για διάφορα ζητήματα που θα τον απασχολήσουν στην πορεία. Για παράδειγμα, η σεξουαλική αγωγή μέσα απο βιβλία ειδικά φτιαγμένα για αυτόν τον σκοπό, τα οποία θα τα διαβάζετε μαζί, είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που μπορείτε να δουλέψετε. Επίσης, διάφορα ζητήματα όπως το κάπνισμα, η διαφορετικότητα, οι διαταραχές διατροφής, ο σχολικός εκφοβισμός κλπ μπορείτε να τα επικοινωνήσετε, προτού εκείνα χτυπήσουν την πόρτα σας. Αυτή είναι άλλωστε η σημασία της πρόληψης. Συνεπώς, το παιδί σας, ακόμη κι αν δείτε στο μέλλον ότι κρατάει κάποια μυστικά από εσάς, θα έχει τη γνώση κι εσείς θα είστε πιθανόν λιγότερο ανήσυχοι. Με αυτόν τον τρόπο, το «μυστικό» δεν θα μοιάζει πια τόσο επικίνδυνο ή απειλητικό.

Read More

Οι αποκαλύψεις μιας παιδικής ζωγραφιάς (ιχνογράφημα)

Το παιδικό ιχνογράφημα (ζωγραφιά) αποτελεί ένα επιπρόσθετο μέσο αξιολόγησης της γνωστικής ικανότητας, της προσωπικότητας και της ψυχοκινητικής ανάπτυξης του παιδιού. Ο λόγος (γραπτός και προφορικός) του παιδιού είναι σημαντικά λιγότερο αυθόρμητος σε σχέση με το ιχνογράφημά του. Τί ακριβώς μπορεί να μας αποκαλύψει μία ζωγραφιά; Η ψυχολόγος Χρύσα Βαλαμουτοπούλου μιλά στο HappyDay του AlphaTV. Δείτε το βίντεο.

Read More

Η επιθετική συμπεριφορά στα παιδιά

Η επιθετικότητα κι η αντιδραστική συμπεριφορά αποτελούν το 1/3 των προβλημάτων παιδικής συμπεριφοράς που συνάντα στις μέρες μας ενας παιδοψυχολόγος στο γραφείο του.

Πιο συγκεκριμένα τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από επιθετικότητα είναι συνήθως ανυπάκουα, αρνητικά, δείχνουν απάθεια και παρουσιάζουν αντιδραστική και προκλητική συμπεριφορά προς τα μέλη της οικογένειας τους, το διδακτικό προσωπικό του σχολείου και γενικά προς τα άτομα που κατέχουν εξουσία.

Η αντιδραστική και επιθετική συμπεριφορά των παιδιών δημιουργεί δυσκολίες στις σχέσεις τους με την οικογένεια, τους συνομήλικους και το σχολείο. Δημιουργεί όμως δυσκολίες και στα ίδια τα παιδιά καθώς εμφανίζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση λόγω της απόρριψης που δέχονται από το περιβάλλον τους.

Πότε όμως ένα παιδί εμφανίζει παθολογική επιθετικότητα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης από ειδικό ψυχικής υγείας; Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί τους; Δείτε το βίντεο όπου η ψυχολόγος Χρύσα Βαλαμουτοπούλου δίνει απαντήσεις στην παρέα του HappyDay στον AlphaTV.

Read More

ΑΣΚΗΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ: "Εγω κι ο κίνδυνος"

Μέσα από τη δραστηριότητα που  ακολουθεί, μπορούμε να εμφυσήσουμε το αίσθημα του κινδύνου σε παιδιά τα οποία παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολείο (επιθετικότητα, υπερκινητικότητα, παρορμητικότητα) καθότι αυτά τα παιδιά αποτελούν υψηλή ομαδα κινδύνου για εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς και πρόκληση σωματικών βλαβών στον εαυτό τους ή και τους άλλους.

Εγώ κι ο κίνδυνος

στόχοι

	Θεραπευτικός	☼	☼	☼	☼
Χρόνος	Παιδαγωγικός	☼	☼	☼	☼
	Εκπαιδευτικός	☼
	Ψυχαγωγικός	☼

Υλικά: Εικόνες από το Ιντερνετ που απεικονίζουν παιδιά που βρίσκονται σε διάφορες δύσάρεστες κι επικίνδυνες καταστάσεις (π.χ παιδί που περνάει στον απέναντι δρόμο χωρίς να κοιτά καλά αν περνουν οχήματα, χρησιμοποιεί μαχαίρι, παίζει με τα σπίρτα ή τις πρίζες, ανοίγει κουτιά με φάρμακα, χτυπάει τα άλλα παιδιά, παιδί που καπνίζει,παιδί που πηδάει από μεγάλα ύψη κ.ο.)

Οδηγίες

1ο Στάδιο	Αφού εκτυπώσουμε τις εικόνες που βρήκαμε στο διαδίκτυο τις αναποδογυρίζουμε για να μη φαίνεται αυτό που απεικονίζουν.
2ο Στάδιο	Στη συνέχεια, το παιδί αναποδογυρίζει μία εικόνα και το προτρέπουμε να περιγράψει αυτό που βλέπει.
3ο Στάδιο	Του ζητάμε να εντοπίσει τον κίνδυνο στην εικόνα που μόλις περιέγραψε.
4ο Στάδιο	Στη συνέχεια, ζητάμε από το παιδί να μας πει τι θα έκανε αυτό αν βρισκόταν σε μια τέτοια κατάσταση ή τι θα έπρεπε να κάνει το παιδί που απεικονίζεται στη φωτογραφία.

 Παραλλαγή

Θα μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε τις εικόνες από το Διαδίκτυο με χαρτάκια μέσα στα οποία θα περιγράφουμε με λόγια μία δυσάρεστη/επικίνδυνη κατάσταση. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί θα είναι ίδια

Read More